Рӯзӣ ки марои зи ман сетоне

روزی که مرا ز من ستانی

Зойеъ макун аз ман ончи доне

ضایع مکن از من آنچ دانی

То бо ту чу хоси нури гирдам

تا با تو چو خاص نور گردم

Он нури латифи ҷовдонӣ

آن نور لطیف جاودانی

То чанд кунам зи марги фарёд

تا چند کنم ز مرگ فریاد

Бо ҳамчуи ту оби зиндагонӣ

با همچو تو آب زندگانی

Гар маргам аз ӯаст марги ман бод

گر مرگم از او است مرگ من باد

Он марг ба аз дами ҷавонӣ

آن مرگ به از دم جوانی

Аз хирмани хеши даҳ закотам

از خرمن خویش ده زکاتم

Зон хирмани гавҳар наоне

زان خرمن گوهر نهانی

Мнўис бар ин ва он баротам

منویس بر این و آن براتم

Бигзор тариқи имтиҳонӣ

بگذار طریق امتحانی

Хомӯш вале ба даст ту чист

خاموش ولی به دست تو چیست

Борон омад ту ноўдонӣ

باران آمد تو ناودانی