Аз ҳавои шамс дайн бингар ту ин девонагӣ

از هوای شمس دین بنگر تو این دیوانگی

Бо ҳамаи хуишони гирифтаи шева ӣ бегонагӣ

با همه خویشان گرفته شیوه‌ی بیگانگی

Ваҳш саҳро гаштау расвои бозорӣ шуда

وحشِ صحرا گشته و رسوایِ بازاری شده

Аз ҳавои хона ӣ ӯ сад ҳазорон хонагӣ

از هوایِ خانه‌یِ او صد هزاران خانگی

Соъиқа ҳиҷраш зада брсўхтаҳи як борагӣ

صاعقه هجرش زده برسوخته یک بارگی

Ақлу шарму фаҳму тақвои донишу фарзонагӣ

عقل و شرم و فهم و تقوا دانش و فرزانگی

Ман зи шамъи ишқ ӯ нони порае май хостам

من ز شمعِ عشق او نان پاره‌ای می‌خواستم

Гуфт банависед тўқиъши паии парвонагӣ

گفت بنویسید توقیعش پیِ پروانگی

эй кушодаи қалъаҳои ҷон ба чашми оташин

ای گشاده قلعه‌های جان به چشم ِ آتشین

эй ҳазорон сафи даридаи ишқат аз мардонагӣ

ای هزاران صف دریده عشقت از مردانگی

эй худованди шамси дайни сад ганҷ хокаст пеши ту

ای خداوند شمسِ دین صد گنج خاک است پیشِ تو

То чаҳ бошад ошиқи бечорае як донагӣ !

تا چه باشد عاشق بیچاره‌ای یک دانگی !

Сад ғариву бонги андари сақф гардун афканем

صد غریو و بانگ اندر سقفِ گردون افکنیم

Ман неам дар ишқи побарҷои ту як бонгӣ

من نی‌ام در عشق پابرجایِ تو یک بانگی

Ақлро гуфтам миёни ҷону ҷонон фарқ кун

عقل را گفتم میانِ جان و جانان فرق کن

Шона ӣ ақлами зи фарқаш ёва карда шонагӣ

شانه‌ی عقلم ز فرقش یاوه کرده شانگی

Хониш
ғзл шморҳ 2811 — ъндлӣб