Агар ӯ моҳи мнстии шаби ман рӯзи шдстӣ

اگر او ماه منستی شب من روز شدستی

Агар ӯ ҳмрҳмстии ҳамаро роҳи здстӣ

اگر او همرهمستی همه را راه زدستی

Вагар ӯ чеҳраи мастӣ ба сари дасти бхстӣ

وگر او چهره هستی به سر دست بخستی

зи куҷо ақл биҷустӣ зи куҷои неку бадастӣ

ز کجا عقل بجستی ز کجا نیک و بدستی

Вагар ӯ дар самадят бинмудӣ аҳадят

وگر او در صمدیت بنمودی احدیت

Ба худои кӯҳи аҳади ҳам хушу масти аҳдстӣ

به خدا کوه احد هم خوش و مست احدستی

Ва агар боғ на мастӣ ки дар ӯ миваи брстӣ

و اگر باغ نه مستی که در او میوه برستی

зи куҷои миваи тоза ба даруни сбдстӣ

ز کجا میوه تازه به درون سبدستی

Сабад гуфт раҳо кун сӯии он боғи ниҳони шӯ

سبد گفت رها کن سوی آن باغ نهان شو

Агар ин гуфт набӯдӣ на мадад бар мддстӣ

اگر این گفت نبودی نه مدد بر مددستی