Мангар ба ҳар гадоӣ ки ту хос аз он мое

منگر به هر گدایی که تو خاص از آن مایی

Мафруш хеши арзон ки ту баси гарони баҳоӣ

مفروش خویش ارزان که تو بس گران بهایی

Ба Асои шикофи дарё ки ту Мӯсои замонӣ

به عصا شکاف دریا که تو موسی زمانی

Бадарони қабои маро ки зи нури мстФоиӣ

بدران قبای مه را که ز نور مصطفایی

Башикан сабуии хубон ки ту Юсуфи ҷамолӣ

بشکن سبوی خوبان که تو یوسف جمالی

Чу Масеҳи дам равон кун ки ту низ аз он ҳавоӣ

چو مسیح دم روان کن که تو نیز از آن هوایی

Ба сафи андроӣ танҳо ки сФндёр вақте

به صف اندرآی تنها که سفندیار وقتی

Дар хайбараст бркн ки алии мртзоиӣ

در خیبر است برکن که علی مرتضایی

Бустони зи деви хотам ки тӯй ба ҷони сулаймон

بستان ز دیو خاتم که توی به جان سلیمان

Башикан сипоҳи ахтар ки ту офтоб рое

بشکن سپاه اختر که تو آفتاب رایی

Чу халили рӯ дар оташ ки ту холисӣу дилхуш

چو خلیل رو در آتش که تو خالصی و دلخوش

Чу Хизри хури оби ҳайвон ки ту ҷавҳари Бақоӣ

چو خضر خور آب حیوان که تو جوهر بقایی

Бскли з беусӯлон машну фиреби ғӯлон

بسکل ز بی‌اصولان مشنو فریب غولان

Ки ту аз шарифи аслӣ ки ту аз баланд ҷое

که تو از شریف اصلی که تو از بلند جایی

Ту ба рӯҳ бе заволии зи дарунаи боҷамолӣ

تو به روح بی‌زوالی ز درونه باجمالی

Ту аз он зулҷалолии ту зи партави худоӣ

تو از آن ذوالجلالی تو ز پرتو خدایی

Ту ҳануз нопадидии зи ҷамоли худ чаҳ дидӣ

تو هنوز ناپدیدی ز جمال خود چه دیدی

Саҳарӣ чу офтобии зи даруни худ броиӣ

سحری چو آفتابی ز درون خود برآیی

Ту чунин ниҳони дареғӣ ки маӣ ба зери меғӣ

تو چنین نهان دریغی که مهی به زیر میغی

Бадарони ту меғи танро ки маӣу хуши лақое

بدران تو میغ تن را که مهی و خوش لقایی

Чу ту лаъл кон надорад чу ту ҷон ҷаҳон надорад

چو تو لعل کان ندارد چو تو جان جهان ندارد

Ки ҷаҳон коҳишаст ин ва ту ҷон ҷон физойӣ

که جهان کاهش است این و تو جان جان فزایی

Ту чу теғи зулфиқории тани ту ғилофи чубин

تو چو تیغ ذوالفقاری تن تو غلاف چوبین

Агар ин ғилоф бишикаст ту шикастаи дил чарое

اگر این غلاف بشکست تو شکسته دل چرایی

Ту чу бози пои бастаи тани ту чу канда бар по

تو چو باز پای بسته تن تو چو کنده بر پا

Ту ба чанги хеш бояд ки гиреҳи зи пои гушойӣ

تو به چنگ خویش باید که گره ز پا گشایی

Чаҳ хушаст зари холис чу ба оташи андроид

چه خوش است زر خالص چو به آتش اندرآید

Чу кунад даруни оташи ҳунару гҳрнмоиӣ

چو کند درون آتش هنر و گهرنمایی

Магрез эй бародари ту зи шуълаҳои озар

مگریز ای برادر تو ز شعله‌های آذر

з барои имтиҳонро чаҳ шавад агар даройӣ

ز برای امتحان را چه شود اگر درآیی

Ба худои туро насузад рухи ту чу зар фурӯзад

به خدا تو را نسوزد رخ تو چو زر فروزد

Ки халили зодае ту зи қадими ошноӣ

که خلیل زاده‌ای تو ز قدیم آشنایی

Ту зи хоки сари баровар ки дарахти сарбаландӣ

تو ز خاک سر برآور که درخت سربلندی

Ту биппар ба қофи қурбат ки шарифтар ҳумое

تو بپر به قاف قربت که شریفتر همایی

зи ғилофи худ буруни о ки ту теғи обдорӣ

ز غلاف خود برون آ که تو تیغ آبداری

зи камӣни кони буруни о ки ту нақди баси равое

ز کمین کان برون آ که تو نقد بس روایی

Шукрӣ шкрФшон кун ки ту қанди нўшқндӣ

شکری شکرفشان کن که تو قند نوشقندی

Бинавоз ноӣ давлат ки азими хуши навое

بنواز نای دولت که عظیم خوش نوایی