Чу марои зи ишқи куҳнаи снмо ба ёд додӣ

چو مرا ز عشق کهنه صنما به یاد دادی

Дили ҳамчуи оташамро ба ҳазор бод додӣ

دل همچو آتشم را به هزار باد دادی

Чу зи ҳиҷри ту ба нолами зи худо ҷавоб ояд

چو ز هجر تو به نالم ز خدا جواب آید

Ки чу Юсуфии харидӣ ба чаҳ дар мзод додӣ

که چو یوسفی خریدی به چه در مزاد دادی

Ду ҷаҳон агар даройад ба дилам ҳақир бошад

دو جهان اگر درآید به دلم حقیر باشد

Дили хастаро зи ишқат чаҳ аҷаб кушод додӣ

دل خسته را ز عشقت چه عجب گشاد دادی

Ту агар з хор гуфтӣ ду ҳазор гули шкФтӣ

تو اگر ز خار گفتی دو هزار گل شکفتی

Ту агар чаҳ талх гуфтӣ ҳамагӣ мурод додӣ

تو اگر چه تلخ گفتی همگی مراد دادی

Табризи шамси дайни ту зи ҷаҳони ҷон чаҳ дорӣ

تبریز شمس دین تو ز جهان جان چه داری

Ки дукони ин ҷаҳонро ту чунин касод додӣ

که دکان این جهان را تو چنین کساد دادی