Бурӣда шуд аз ин ҷӯии ҷаҳони об

بریده شد از این جوی جهان آب

Бҳоро бозгарду ворсони об

بهارا بازگرد و وارسان آب

Аз он обӣ ки чашмаи Хизру Илёс

از آن آبی که چشمه خضر و الیاس

Надидаст ва набинад он чунон об

ندیدست و نبیند آن چنان آب

Зиҳии сарчашмае каз фари ҷӯшаш

زهی سرچشمه‌ای کز فر جوشش

Баҷушад ҳар дамӣ аз айни ҷони об

بجوشد هر دمی از عین جان آب

Чу бошад обҳо нонҳо брўинд

چو باشد آب‌ها نان‌ها برویند

Вале ҳаргиз нараст эй ҷони зи нони об

ولی هرگز نرست ای جان ز نان آب

Барои луқмае нон чун гадоён

برای لقمه‌ای نان چون گدایان

Марез аз рӯй фақр эй миҳмони об

مریز از روی فقر ای میهمان آب

Саросари ҷумлаи олами ним луқмаи сет

سراسر جمله عالم نیم لقمه‌ست

зи ҳирси ним луқма шуд ниҳони об

ز حرص نیم لقمه شد نهان آب

Замину осмони далву сбўинд

زمین و آسمان دلو و سبویند

Буруни сет аз замину осмони об

برون‌ست از زمین و آسمان آب

Ту ҳам беруни рӯ аз чарху замини зуд

تو هم بیرون رو از چرخ و زمین زود

Ки то бинии равон аз ломакони об

که تا بینی روان از لامکان آب

Раҳад моҳии ҷони ту аз ин ҳавз

رهد ماهی جان تو از این حوض

Бёшомди зи баҳр бе карони об

بیاشامد ز بحر بی‌کران آب

Дар он баҳрӣ ки хзроннди моҳӣ

در آن بحری که خضرانند ماهی

Дар ӯ ҷовиди моҳии ҷовдони об

در او جاوید ماهی جاودان آب

Аз он дидор омад нури дида

از آن دیدار آمد نور دیده

Аз он боми сети андари новдони об

از آن بام‌ست اندر ناودان آب

Аз он боғи сети ин гулҳои рухсор

از آن باغ‌ست این گل‌های رخسار

Аз он дулоб ёбад гулистони об

از آن دولاب یابد گلستان آب

Аз он нахли сети хурмоҳои Марям

از آن نخل‌ست خرماهای مریم

На зи асбоби сету зини абвоби он об

نه ز اسباب‌ست و زین ابواب آن آب

Равону ҷонат онгаҳ шод гардад

روان و جانت آنگه شاد گردد

Каз ин ҷои сӯй ту ояд равони об

کز این جا سوی تو آید روان آب

Мазан чӯбак дигар чун посбонон

مزن چوبک دگر چون پاسبانان

Ки ҳаст ин моҳёнро посбони об

که هست این ماهیان را پاسبان آب

Хониш
ғзл шморҳ 294 — прӣ соткнӣ ъндлӣб