Ало эй рӯй ту сад моҳу маҳтоб

الا ای روی تو صد ماه و مهتاب

Магӯ шаби гашт ва бегуҳ гашт башитоб

مگو شب گشت و بی‌گه گشت بشتاب

Маро дар сояи ?ут эй каъбаи ҷон

مرا در سایه‌ات ای کعبه جان

Ба ҳар масҷид з хуршедаст миҳроб

به هر مسجد ز خورشیدست محراب

Ғалат гуфтам ки андари масҷиди мо

غلط گفتم که اندر مسجد ما

Бурун дар буд хуршеди бўоб

برون در بود خورشید بواب

Аз ин ҳафт Асияи мо нони нҷўиим

از این هفت آسیا ما نان نجوییم

Нанӯшем оби мо зини сабзи дулоб

ننوشیم آب ما زین سبز دولاب

Мусаббиб ӯст асбоби ҷаҳон ро

مسبب اوست اسباب جهان را

Чаҳ бошад тору пуди лофи асбоб

چه باشد تار و پود لاف اسباب

зи мастӣ дар ҳазорон чаҳ фитодем

ز مستی در هزاران چَه فتادیم

Бурун мон мекашад ишқаш ба қуллоб

برون مان می‌کشد عشقش به قلاب

Чаҳ равнақ дорад аз ту маҷлиси ҷон

چه رونق دارد از تو مجلس جان

Зиҳии чашму чароғи ҷони асҳоб

زهی چشم و چراغ جان اصحاب

Бихандади боғи дил зон сарви мқбл

بخندد باغ دل زان سرو مقبل

Баҷушад хӯни мо зини шохи унноб

بجوشد خون ما زین شاخ عناب

Футуҳи андари футуҳи андари футуҳӣ

فتوح اندر فتوح اندر فتوحی

Тӯии мифтоҳу ҳақ , мифтоҳи абвоб

توی مفتاح و حق، مفتاحِ ابواب

з нФт андоз ишқи оташинат

ز نفط انداز عشق آتشینت

Замину осмони ларзон чу симоб

زمین و آسمان لرزان چو سیماب

Бар мастонаш ояд май ба даъвӣ

بر مستانش آید می به دعوی

Халқ гардад бронндш ба мизроб

خلق گردد برانندش به مضراب

Хамаш кун хатм кун эй дил чу дидӣ

خمش کن ختم کن ای دل چو دیدی

Ки он хӯбӣ намегунҷад дар алқоб

که آن خوبی نمی‌گنجد در القاب