зи оби ташнаи гирифтаи сети хашм май бинӣ
ز آب تشنه گرفتهست خشم میبینی
Гурусна омад ва бо нон ҳаме кунад бинӣ
گرسنه آمد و با نان همیکند بینی
зи офтоби гирифтаи сети хашми гозр низ
ز آفتاب گرفتهست خشم گازر نیز
Зиҳии ҳамоқату адбиру ҷаҳл вагар кинӣ
زهی حماقت و ادبیر و جهل و گر کینی
Туро ки маъдани зари пеши худ ҳаме хонд
تو را که معدن زر پیش خود همیخواند
Наме рӯйу қурозаи зи хок май чинӣ
نمیروی و قراضه ز خاک میچینی
Қурозаҳост зи ҳасани азал дар ин хубон
قراضههاست ز حسن ازل در این خوبان
Дар обу гул ба чаҳ омад паии хуши ойинӣ
در آب و گل به چه آمد پی خوش آیینی
Чу кон ҳасан бичинад қурозаҳо з батон
چو کان حسن بچیند قراضهها ز بتان
Ба об ва гул бинмоед ки он нае инӣ
به آب و گل بنماید که آن نهای اینی
Ту ҷаҳд кун ки саросари ҳамаи қурозаи шӯй
تو جهد کن که سراسر همه قراضه شوی
Рӯй ба маъдани худ зонк ҷумлаи зарринӣ
روی به معدن خود زانک جمله زرینی
Ба шаҳди ҷазбаи ман об ҷафо биомезам
به شهد جذبه من آب جفا بیامیزم
Ки шаҳди сарф гулӯ гирадат зи ширинӣ
که شهد صرف گلو گیردت ز شیرینی
Кшидмт на дуоҳо кашанди омин ро
کشیدمت نه دعاها کشند آمین را
Кашонаи шӯи сӯии ман гарчи ланги тахминӣ
کشانه شو سوی من گرچه لنگ تخمینی
Ба сӯии баҳри рӯ эй моҳӣу макаши худ ро
به سوی بحر رو ای ماهی و مکش خود را
Ту бо саодату иқболи худ чаҳ дар кинӣ
تو با سعادت و اقبال خود چه در کینی
Агар ту менарӯй он карами туро бикашад
اگر تو مینروی آن کرم تو را بکشد
Чунин кунад караму раҳмати салотинӣ
چنین کند کرم و رحمت سلاطینی
Вагар дурушт кашад мари туро матарсон дил
وگر درشت کشد مر تو را مترسان دل
Ки Юсуфаст кушандаи ту ибни ёминӣ
که یوسفست کشنده تو ابن یامینی
Ба тӯҳмат ва ба дуруштӣ ва дуздяш бикашед
به تهمت و به درشتی و دزدیش بکشید
Ки соъи зари ту ббрдӣ ба бади ту таъйинӣ
که صاع زر تو ببردی به بد تو تعیینی
Чу хилват омад гуфташ ки ман қарини туам
چو خلوت آمد گفتش که من قرین توام
Ту лоиқӣ бар ман ман дуои ту оминӣ
تو لایقی بر من من دعا تو آمینی
Дар он макон ки макон нест қасрҳо дорӣ
در آن مکان که مکان نیست قصرها داری
Дар ин макони фано чун ҳариси тамкинӣ
در این مکان فنا چون حریص تمکینی
Ҳазор борат гуфтам хамаш куну тани зан
هزار بارت گفتم خمش کن و تن زن
Ту аз лҷоҷ кунун Аҳмадӣу поринӣ
تو از لجاج کنون احمدی و پارینی
Фдоҳи рӯҳи ҳаётии ?фонати тҳиинӣ
فداح روح حیاتی فانت تحیینی
Ва анати тахаллуси дибоҷтии ман алтин
و انت تخلص دیباجتی من الطین
Ва анати тлбси рӯҳии мкрмои ҳлло
و انت تلبس روحی مکرما حللا
Баҳои аъишу ткФиннии лткФинӣ
بها اعیش و تکفیننی لتکفینی
Аё мФҷри айни тқри ъининӣ
ایا مفجر عین تقر عینینی
Саққоҳо сакаротӣ ва шурбҳо динӣ
سقاها سکراتی و شربها دینی