Аё мураббии ҷон аз сдоъи ҷон чунӣ
ایا مربی جان از صداع جان چونی
Аё ббрдаҳи дил аз ҷумлаи дилбарон чунӣ
ایا ببرده دل از جمله دلبران چونی
зи заҳмати шаби моу зи нолаҳои сабӯҳ
ز زحمت شب ما و ز نالههای صبوح
Ки мерасад ба ту эй моҳи меҳрбон чунӣ
که میرسد به تو ای ماه مهربان چونی
Аё касе ки нахуфт ва нахуфт чашми хушат
ایا کسی که نخفت و نخفت چشم خوشت
зи лклки ҷарасу бонги посбон чунӣ
ز لکلک جرس و بانگ پاسبان چونی
Аё ғариби фалаки ту бар ин замини ҳайфӣ
ایا غریب فلک تو بر این زمین حیفی
Аё ҷаҳони малоҳат дар ин ҷаҳон чунӣ
ایا جهان ملاحت در این جهان چونی
зи офтоб кӣ пурсад ки чун ҳамеи гардӣ
ز آفتاب کی پرسد که چون همیگردی
Ба гулистон ки бигӯед ки гулистон чунӣ
به گلستان که بگوید که گلستان چونی
з рӯй зард бипурсанд дард дил чунаст
ز روی زرد بپرسند درد دل چونست
Вале касе бнпрсд ки арғавон чунӣ
ولی کسی بنپرسد که ارغوان چونی
Чу рӯй зишт ба ойӣна гуфт чунӣ ту
چو روی زشت به آیینه گفت چونی تو
Бигуфт ман чу чароғами ту қлтбон чунӣ
بگفت من چو چراغم تو قلتبان چونی
Ҷавоб гуфт ки ман бозгўнаҳ май пурсам
جواب گفت که من بازگونه میپرسم
Мисоли кишт ки гуяд ба осмон чунӣ
مثال کشت که گوید به آسمان چونی
Даҳони кушодам яъне бибин ки лаби хушкам
دهان گشادم یعنی ببین که لب خشکم
Ки то шароб ту гуяд ки эй даҳон чунӣ
که تا شراب تو گوید که ای دهان چونی
з гуфт чун ту ҷӯӣ равон шавад дар ҳол
ز گفت چون تو جویی روان شود در حال
Миёни ҷону равонам ки эй равон чунӣ
میان جان و روانم که ای روان چونی
Бигӯ ту боқии инро ки аз хумори лабат
بگو تو باقی این را که از خمار لبت
Серум гарон шуд пурсиш ки саргарон чунӣ
سرم گران شد پرسش که سرگران چونی