Раҳед ҷони дувум аз худӣ ва аз ҳастӣ

رهید جان دوم از خودی و از هستی

Шудаи сети сайди шаҳаншоҳи хеш дар мастӣ

شده‌ست صید شهنشاه خویش در مستی

Зиҳии вуҷӯд ки ҷон ёфт дар адам ногоҳ

زهی وجود که جان یافت در عدم ناگاه

Зиҳии баланд ки ҷони гашт дар чунин пастӣ

زهی بلند که جان گشت در چنین پستی

Дурусти гашти марои онч ман надонистам

درست گشت مرا آنچ من ندانستم

Чу дар дурустӣ эй маи маро ту бишикастӣ

چو در درستی ای مه مرا تو بشکستی

Чу гашти ишқи ту Фсод ва акҳлм бикшод

چو گشت عشق تو فصاد و اکحلم بگشاد

Чу хӯн биҷустам аз тани зиҳии сабки дастӣ

چو خون بجستم از تن زهی سبک دستی

Табиб фақр биҷуст ва гирифт гӯши дилам

طبیب فقر بجست و گرفت گوش دلم

Ки муждаи даҳ ки зи ранҷи вуҷӯди ворстӣ

که مژده ده که ز رنج وجود وارستی

зи интизори рҳидӣ ки кӣ сабои бўзд

ز انتظار رهیدی که کی صبا بوزد

На баҳрро ту забунӣ на бастаи шастӣ

نه بحر را تو زبونی نه بسته شستی

зи шамси табризи ин ҷинсҳо бихар бифурӯш

ز شمس تبریز این جنس‌ها بخر بفروش

зи нқдҳош чу он кӣса бар камари бастӣ

ز نقدهاش چو آن کیسه بر کمر بستی