Ту ошиқӣ чаҳ касе аз куҷои рсидстӣ
تو عاشقی چه کسی از کجا رسیدستی
Маро чаҳ майнигарӣ каж ба шаби хридстӣ
مرا چه مینگری کژ به شب خریدستی
Чаҳ зулм кардам бар ту ки чун ситам задагон
چه ظلم کردم بر تو که چون ستم زدگان
Калла задӣ ба замин бар қабои дридстӣ
کله زدی به زمین بر قبا دریدستی
Тазаллумӣ ба салаф мекунӣ магари пешин
تظلمی به سلف میکنی مگر پیشین
Ки доғу дарду ғами ошиқони шнидстӣ
که داغ و درد و غم عاشقان شنیدستی
Ғалати зи ранг ту пайдост зи оли ёқӯбӣ
غلط ز رنگ تو پیداست ز آل یعقوبی
Бидида рухи Юсуф ки кафи бридстӣ
بدیده رخ یوسف که کف بریدستی
зи тири ғамзаи дилдор агар нахусти дилат
ز تیر غمزه دلدار اگر نخست دلت
Чаро зи ғуссау ғам чун камони хмидстӣ
چرا ز غصه و غم چون کمان خمیدستی
зи оҳу нолаи ту буи машк ме ояд
ز آه و ناله تو بوی مشک میآید
Яқини ту оҳӯии нофии самани чридстӣ
یقین تو آهوی نافی سمن چریدستی
Ту ҳар чаҳ ҳастӣ мебош як сухан бишинав
تو هر چه هستی میباش یک سخن بشنو
Агар чаҳ миваи ҳикмати басии бчидстӣ
اگر چه میوه حکمت بسی بچیدستی
Ҳадис ҷон туаст ин ва гуфт ман чу садост
حدیث جان توست این و گفت من چو صداست
Агар ту шайхи шуюухӣ вагар мридстӣ
اگر تو شیخ شیوخی وگر مریدستی
Ту хеши дарди гумони бардаеу дармонӣ
تو خویش درد گمان بردهای و درمانی
Ту хеши қуфли гумони бардае клидстӣ
تو خویش قفل گمان بردهای کلیدستی
Агар зи васфи ту дуздами ту шаҳнаи ақлӣ
اگر ز وصف تو دزدم تو شحنه عقلی
Вагар тамом бигӯям абоизидстӣ
وگر تمام بگویم ابایزیدستی
Дареғ аз ту ки дар орзӯӣ ғайриӣ ту
دریغ از تو که در آرزوی غیری تو
Ҷамол хеш надидӣ ки бе ндидстӣ
جمال خویش ندیدی که بیندیدستی
Туро касе бишносад ки ӯат касе карда сет
تو را کسی بشناسد که اوت کسی کردهست
Дигар касят надонад ки нопдидстӣ
دگر کسیت نداند که ناپدیدستی
Дило бирав бар ёр ва мабош бастаи хеш
دلا برو بر یار و مباش بسته خویش
Ки соиҳу сабку чобуку ҷридстӣ
که سایح و سبک و چابک و جریدستی
Ба тарк Миср бигуфтӣ з шавамӣ фиръавн
به ترک مصر بگفتی ز شومی فرعون
Бар Шуайб чу Мӯсои Фрўхзидстӣ
بر شعیب چو موسی فروخزیدستی
Чун умри мости ҳадисаши дарози аўлитр
چون عمر ماست حدیثش دراز اولیتر
Чунин дрозсхнро бидон кшидстӣ
چنین درازسخن را بدان کشیدستی
Ҳамеи дувуми паии зилли ту шамси табризӣ
همیدوم پی ظل تو شمس تبریزی
Магари манам арафаи ту магар ки ъидстӣ
مگر منم عرفه تو مگر که عیدستی