Ба ҳақи онки ту ҷону ҷаҳони ҷондорӣ
به حق آنک تو جان و جهان جانداری
Маро чунонк бпрўрдаҳ эй чунон дорӣ
مرا چنانک بپروردهای چنان داری
Ба ҳақи ҳалқаи иззат ки дом ҳалқ манаст
به حق حلقه عزت که دام حلق منست
Маро ба ҳалқаи мисатону сархушони дорӣ
مرا به حلقه مستان و سرخوشان داری
Ба ҳақи ҷони азимӣ ки ҷон натиҷа ӯст
به حق جان عظیمی که جان نتیجه اوست
Чунон кунӣ ки маро дар миёни ҷони дорӣ
چنان کنی که مرا در میان جان داری
Ба ҳақи ганҷ наоне ки дар харобаи мост
به حق گنج نهانی که در خرابه ماست
Марои зи чашми ҳамаи мардумони ниҳони дорӣ
مرا ز چشم همه مردمان نهان داری
Ба ҳақи боғӣ каз чашм халқ пинҳонаст
به حق باغی کز چشم خلق پنهانست
Рухи нижанди марои ҳамчуи арғавони дорӣ
رخ نژند مرا همچو ارغوان داری
Ба ҳақи боми баландӣ ки савмиъа маликаст
به حق بام بلندی که صومعه ملکست
Маро ба боми барорӣ чу нардбони дорӣ
مرا به بام برآری چو نردبان داری
Дарӣ ки ҳеҷ нбстӣ ба рӯй мо дарбанд
دری که هیچ نبستی به روی ما دربند
Агар зи роҳат ва аз суди мо зиёни дорӣ
اگر ز راحت و از سود ما زیان داری
Чу аз фиғони ту наздиктар ба ту ёраст
چو از فغان تو نزدیکتر به تو یارست
Чаҳ ҳикматаст ки наздикро фиғони дорӣ
چه حکمتست که نزدیک را فغان داری
Дар офариниши олам чу ҳикмат изҳораст
در آفرینش عالم چو حکمت اظهارست
Ту низ зоҳир мекун агар баёни дорӣ
تو نیز ظاهر میکن اگر بیان داری
Ба бурҷ оташ фармуд дег полон кун
به برج آتش فرمود دیگ پالان کن
Барои пухтани хомӣ чу дигдони дорӣ
برای پختن خامی چو دیگدان داری
Ба бурҷ обӣ фармуд хокро тар кун
به برج آبی فرمود خاک را تر کن
Ба шукри онки даруни чашмаи равони дорӣ
به شکر آنک درون چشمه روان داری
Ба саъд Акбар фармуд ҳин ҳунар бинмо
به سعد اکبر فرمود هین هنر بنما
Ки аз гушоиш бе чун мо нишони дорӣ
که از گشایش بیچون ما نشان داری
Ба наҳс Акбар фармуд рӯ ҳасудӣ кун
به نحس اکبر فرمود رو حسودی کن
Дигар бигӯ чаҳ кунӣ чун ҳунари ҳамон дорӣ
دگر بگو چه کنی چون هنر همان داری
Чу кард зоҳири ҳаждаҳи ҳазор олам ро
چو کرد ظاهر هجده هزار عالم را
Барои ҳикмати изҳор агар аёни дорӣ
برای حکمت اظهار اگر عیان داری
Ҳар онк ӯ ҳунарӣ дорад ӯ ҳаме кӯшад
هر آنک او هنری دارد او همیکوشد
Ки шуҳра гардад дар донишу Аннани дорӣ
که شهره گردد در دانش و عنان داری
Ҳнрўрӣ ки бипушади ҳунар ғараз онаст
هنروری که بپوشد هنر غرض آنست
Ки шуҳра гардад дар стар ва дар ниҳони дорӣ
که شهره گردد در ستر و در نهان داری
Вагар бистари бипушади ҳунар ғараз онаст
وگر بستر بپوشد هنر غرض آنست
Ки шуҳра гардад дар донишу сўони дорӣ
که شهره گردد در دانش و صوان داری
На анбиё ки расиданд баҳр изҳоранд
نه انبیا که رسیدند بهر اظهارند
Ки эй натиҷаи хок аз дарунаи кони дорӣ
که ای نتیجه خاک از درونه کان داری
Ки ман ба тан бшрмслкм бидам ва акнӯн
که من به تن بشرمثلکم بدم و اکنون
Мақоми ганҷам ва ту ҳубае аз он дорӣ
مقام گنجم و تو حبهای از آن داری
Манам дили ту дил аз худ мҷўӣ аз ман ҷӯй
منم دل تو دل از خود مجوی از من جوی
Мурӣди пери шӯ ар давлати ҷавони дорӣ
مرید پیر شو ار دولت جوان داری
Агар зи хеши бадоне маро ндонӣ хеш
اگر ز خویش بدانی مرا ندانی خویش
Даруни хеши басии ранҷу имтиҳони дорӣ
درون خویش بسی رنج و امتحان داری
Биёи ту ҷузви манӣ ҷузвро зи кули мскл
بیا تو جزو منی جزو را ز کل مسکل
БчФс бар кул зеро кули калони дорӣ
بچفس بر کل زیرا کل کلان داری
Гумон ки ҷузв яқинаст шуд яқини зи яқин
گمان که جزو یقینست شد یقین ز یقین
Вагар ҷудои ҳилляш аз яқини гумони дорӣ
وگر جدا هلیش از یقین گمان داری
Далел суд надорад туро далели манам
دلیل سود ندارد تو را دلیل منم
Чу бе манӣ нараҳегар далели лони дорӣ
چو بیمنی نرهی گر دلیل لان داری
Агар дуо накунам лутф ӯ ҳаме гуяд
اگر دعا نکنم لطف او همیگوید
Ки сарду баста чарое бигӯ забони дорӣ
که سرد و بسته چرایی بگو زبان داری
БгФтмш ки чу ҷонам равон шавад аз тан
بگفتمش که چو جانم روان شود از تن
Шиори шеъри маро бо равони равони дорӣ
شعار شعر مرا با روان روان داری
Ҷавоб дод марои лутф ӯ ки эй толиб
جواب داد مرا لطف او که ای طالب
Худ ин шудаст зи аввал чаҳ дили тпони дорӣ
خود این شدست ز اول چه دل طپان داری
Дило бигӯ ту тамоми сухан даҳон бастем
دلا بگو تو تمام سخن دهان بستیم
Сухани ту гӯй ки гуфтори ҷовдони дорӣ
سخن تو گوی که گفتار جاودان داری
Биор маънии асмои ту шамси табризӣ
بیار معنی اسما تو شمس تبریزی
Дар осмон чу нае то чаҳ осмони дорӣ
در آسمان چو نهای تا چه آسمان داری