Чу ишқаши براردи сар аз бе қарорӣ
چو عشقش برآرد سر از بیقراری
Туро кӣ гузорад ки сарро бухорӣ
تو را کی گذارد که سر را بخاری
Куҷо кор монад туро дар ду олам
کجا کار ماند تو را در دو عالم
Чу аз ишқ хӯрдӣ яке ҷоми корӣ
چو از عشق خوردی یکی جام کاری
Ман аз захми ишқаш чу чангии шдстм
من از زخم عشقش چو چنگی شدستم
Тиҳӣ нест дар ман ба ҷузи бонгу зорӣ
تهی نیست در من به جز بانگ و زاری
зи чангии ту эй чанг то чанд нолӣ
ز چنگی تو ای چنگ تا چند نالی
На кат май навозад на андари канорӣ
نه کت مینوازد نه اندر کناری
Ту хоҳӣ ки пӯшии бад-ӣни нолаи худ ро
تو خواهی که پوشی بدین ناله خود را
Ту ҳиялат раҳо кун ту дории ту дорӣ
تو حیلت رها کن تو داری تو داری
Гар он гул начедӣ чаҳ буиаст ин бӯ
گر آن گل نچیدی چه بویست این بو
Гар он менахурдӣ чаро дар хуморӣ
گر آن می نخوردی چرا در خماری
Гулистони ҷонҳо ба рӯй ту хандад
گلستان جانها به روی تو خندد
Ки мари боғи ҷонро ду сад навбаҳорӣ
که مر باغ جان را دو صد نوبهاری
Хаёлат чу ҷомасту ишқи ту чун май
خیالت چو جامست و عشق تو چون می
Зиҳӣ май зиҳӣ май зиҳии хушгуворӣ
زهی می، زهی می، زهی خوشگواری
Ту эй шамси табриз дар шарҳи ное
تو ای شمس تبریز در شرح نایی
Биҷузи он ки ё раб чаҳ ёрӣ чаҳ ёрӣ
بجز آن که یا رب چه یاری چه یاری