Снмои харгаҳи туам ки бисозӣу бркнӣ

صنما خرگه توم که بسازی و برکنی

Қаламӣам ба дасти ту ки тарошӣ ва башиканӣ

قلمی‌ام به دست تو که تراشی و بشکنی

Манам он шақаи илм ки гуҳам сарнигӯн кунӣ

منم آن شقه علم که گهم سرنگون کنی

Ва гуҳӣ бар фарози кӯҳи барорӣу барзанӣ

و گهی بر فراز کوه برآری و برزنی

Манам он зарраи ҳаво ки дар ин нури равзанам

منم آن ذره هوا که در این نور روزنم

Сӯии равзан аз он рӯм ки ту болои равзанӣ

سوی روزن از آن روم که تو بالای روزنی

Ҳилла зарра магӯ маро чу ҷаҳони гири худ маро

هله ذره مگو مرا چو جهان گیر خود مرا

Ду ҷаҳон бе ту офтоб куҷо ёфт равшанӣ

دو جهان بی‌تو آفتاب کجا یافت روشنی

Ҳамагии пӯстами ҳиллаи ту марои мағзи нағзи гир

همگی پوستم هله تو مرا مغز نغز گیر

Ҳама хушканд мағзҳо чу набахше ту равғанӣ

همه خشک‌اند مغزها چو نبخشی تو روغنی

Агарам шоҳ ва бетуам чаҳ дурӯғаст мо ва ман

اگرم شاه و بی‌توام چه دروغست ما و من

Ва гарми хок ва бо туам чаҳ латифаст он манӣ

و گرم خاک و با توام چه لطیفست آن منی

Ба ту нолам ту гӯйем ки туро давр карда ам

به تو نالم تو گوییم که تو را دور کرده‌ام

Ки бубинам дар ин ҳаво ки ту зарра чаҳ ме кунӣ

که ببینم در این هوا که تو ذره چه می‌کنی

Ба яке зарраи офтоб чаро машварат кунад

به یکی ذره آفتاب چرا مشورت کند

Ту бикаш ҳам ту зинда кун макун эй дӯст карданӣ

تو بکش هم تو زنده کن بکن ای دوست گردنی

Ту чаҳ медодае ба дил ки чап ва рост ме фитад

تو چه می داده‌ای به دل که چپ و راست می‌فتد

Ва гуҳии неи чап ва на рост ва на тарс ва на эминӣ

و گهی نی چپ و نه راست و نه ترس و نه ایمنی