эй хаҷал аз ту шукру озодӣ

ای خجل از تو شکر و آزادی

Лоиқи он висоли кӯи шодӣ

لایق آن وصال کو شادی

Ишқро байн ки сад даҳон бикшод

عشق را بین که صد دهان بگشاد

Чун ту чашмон ишқ бикшодӣ

چون تو چشمان عشق بگشادی

эй дило гирди ҳавз май гаштӣ

ای دلا گرد حوض می‌گشتی

Дидӣ охир ки ҳам дарафтодӣ

دیدی آخر که هم درافتادی

зи обу оташ чу бод бигузаштӣ

ز آب و آتش چو باد بگذشتی

эй дил ар оташӣ ва ар бодӣ

ای دل ار آتشی و ار بادی

Дил ва ишқанд ҳар ду шогирдаш

دل و عشق‌اند هر دو شاگردش

Хӯрд шогирдро ба устодӣ

خورد شاگرد را به استادی

Авло ҳар чаҳ хоку хокӣ буд

اولا هر چه خاک و خاکی بود

Пеши ҷоруб бод биниҳодӣ

پیش جاروب باد بنهادی

То ҳамаи боди гашти обистан

تا همه باد گشت آبستن

То аз он боди олимии зодӣ

تا از آن باد عالمی زادی

Зода бод хӯрд модар ро

زاده باد خورد مادر را

Ҳамчуи оташи зи тоби бедодӣ

همچو آتش ز تاب بیدادی

Кирмакӣ дар дарахт пайдо шуд

کرمکی در درخت پیدا شد

То бихӯрадаш зи аслу бунёдӣ

تا بخوردش ز اصل و بنیادی

Ишқи он карам буд дар таҳқиқ

عشق آن کرم بود در تحقیق

Дар дили сад ҷунайди Бағдодӣ

در دل صد جنید بغدادی

Не ҷунайдӣ гузошту неи Бағдод

نی جنیدی گذاشت و نی بغداد

Ишқи хӯнӣ ба захми ҷаллодӣ

عشق خونی به زخم جلادی

Чун Халифа бикуфт табли бақо

چون خلیفه بکوفت طبل بقا

Кард холиқи асоси эҷодӣ

کرد خالق اساس ایجادی

Як вуҷӯдии бузург зоҳир шуд

یک وجودی بزرگ ظاهر شد

Ҳамаи шодӣу ъушрату родӣ

همه شادی و عشرت و رادی

Шамси табризи чеҳра Эй бинмо

شمس تبریز چهره‌ای بنما

То намоями сухани бъбодӣ

تا نمایم سخن بعبادی