эй ки азин танги қафас май парӣ

ای که ازین تنگ قفس می‌پری

Рахт ба болои фалак май барӣ

رخت به بالای فلک می‌بری

Зиндагӣ тоза бибин баъди азин

زندگی تازه ببین بعد ازین

Чанд азин зиндагии срсрӣ ? !

چند ازین زندگی سرسری؟!

Дар ҳаваси муштарӣат умр рафт

در هوس مشتریت عمر رفت

Моҳ бибину барра аз муштарӣ

ماه ببین و بره از مشتری

Далқ шпшнок дарандохтӣ

دلق شپشناک درانداختی

Ҷони бараҳна шуда худ хўштрӣ

جان برهنه شده خود خوشتری

Дар ивази далқи тани чори мех

در عوض دلق تن چار میخ

Бофтаанд аз сифатати шштрӣ

بافته‌اند از صفتت ششتری

Ҷомаи ин ҷисм , ғуломона буд

جامهٔ این جسم، غلامانه بود

Гир кунун перҳани меҳтарӣ

گیر کنون پیرهن مهتری

Марг ҳаётаст ва ҳаётаст марг

مرگ حیاتست و حیاتست مرگ

Акси намояди назари кофарӣ

عکس نماید نظر کافری

Ҷумлаи ҷонҳо ки азин тан шуданд

جملهٔ جانها که ازین تن شدند

Ҳӣ ва ниҳонанд кунун чун парӣ

حی و نهانند کنون چون پری

Гашти савори фарси ғайб , ҷон

گشت سوار فرس غیب، جان

Боз раҳед аз хар ва аз хрхрӣ

باز رهید از خر و از خرخری

Сӯхти дарин охири дунёи дилат

سوخت درین آخر دنیا دلت

Баҳри вуҷӯҳи ҷӯи ин лоғарӣ

بهر وجوه جو این لاغری

Парда чу бархест агар ин харат

پرده چو برخاست اگر این خرت

Гардад заррин , ту дарав нанигарӣ

گردد زرین، تو درو ننگری

Бар сар дарёст чу киштии равон

بر سر دریاست چو کشتی روان

Рӯҳ , ки буд аз тани худ лангарӣ

روح، که بود از تن خود لنگری

Гарчи ҷудои гашти зи дасту зи по

گرچه جدا گشت ز دست و ز پا

Фазл ҳақаш дод пари ҷаъфарӣ

فضل حقش داد پر جعفری

Хонаи тан гар шаканд , ҳин манол

خانهٔ تن گر شکند، هین منال

Хоҷа ! яқини дон ки ба зиндони дарӣ

خواجه! یقین دان که به زندان دری

Чунк зи зиндон ва чаҳ оеи бурун

چونک ز زندان و چه آیی برون

Юсуфи мисрӣу шаҳу сарварӣ

یوسف مصری و شه و سروری

Чун барраӣ аз чаҳ ва аз оби шӯр

چون برهی از چه و از آب شور

Моҳеу мӯътакифи кавсарӣ

ماهیی و معتکف کوثری

Боқии инро ту бигӯ , зонк халқ

باقی این را تو بگو، زانک خلق

Аз ту кунанд эй шаҳи ман , боварӣ

از تو کنند ای شه من، باوری