Он хоҷаро аз ним шаби бемореи пайдо шудаи сет

آن خواجه را از نیم شب بیماریی پیدا شده‌ست

То рӯз бар девори мо бехештан сар мезада сет

تا روز بر دیوار ما بی‌خویشتن سر می‌زده‌ست

Чарху замини гирён шудаи вази нолааш нолон шуда

چرخ و زمین گریان شده وز ناله‌اش نالان شده

Дамҳои ӯ сӯзон шудаи гӯйӣ ки дар оташкадаи сет

دم‌های او سوزان شده گویی که در آتشکده‌ست

Беморе дорад аҷаби неи дарди сари неи ранҷи таб

بیماریی دارد عجب نی درد سر نی رنج تب

Чора надорад дар замин каз осмонаши омадаи сет

چاره ندارد در زمین کز آسمانش آمده‌ست

Чун дид ҷолинусро набзаш гирифт ва гуфт ӯ

چون دید جالینوس را نبضش گرفت و گفت او

Дастами бҳли дилро бибин ранҷами буруни қоидаи сет

دستم بهل دل را ببین رنجم برون قاعده‌ست

Сафроаши неи савдоаши неи қўлнҷу истисқоаши не

صفراش نی سوداش نی قولنج و استسقاش نی

Зини воқеа дар шаҳри мо ҳар гӯшае сад арбадаи сет

زین واقعه در شهر ما هر گوشه‌ای صد عربده‌ست

Неи хоб ӯро неи хӯриш аз ишқ дорад парвариш

نی خواب او را نی خورش از عشق دارد پرورش

Кин ишқ акнӯн хоҷаро ҳам доя ва ҳам волидаи сет

کاین عشق اکنون خواجه را هم دایه و هم والده‌ست

Гуфтам худоёи раҳматӣ кором гирад соъатӣ

گفتم خدایا رحمتی کآرام گیرد ساعتی

Неи хӯни касро рехтаи сети неи моли касро бстдаҳи сет

نی خون کس را ریخته‌ست نی مال کس را بستده‌ست

Омад ҷавоб аз осмони кӯро раҳо кун дар ҳамон

آمد جواب از آسمان کو را رها کن در همان

Кандар балои ошиқони доруу дармони биҳдст

کاندر بلای عاشقان دارو و درمان بیهدست

Ин хоҷаро чораи мҷу бандаш манеҳ пандаш магӯ

این خواجه را چاره مجو بندش منه پندش مگو

Кони ҷо ки афтодаст ӯ неи мФсқаҳи неи маъбадаи сет

کان جا که افتادست او نی مفسقه نی معبده‌ست

Ту ишқро чун дидае аз ошиқон нашунида Эй

تو عشق را چون دیده‌ای از عاشقان نشنیده‌ای

Хомӯш кун афсун махон неи ҷодӯии неи шӯъбадаи сет

خاموش کن افسون مخوان نی جادوی نی شعبده‌ست

эй шамси табризии биё эй маъдани нуру зё

ای شمس تبریزی بیا ای معدن نور و ضیا

Кин рӯҳи бокору киё бетобиш ту ҷомидаст

کاین روح باکار و کیا بی‌تابش تو جامدست