Охир эй дилбар на вақти ъушрат ангезӣ шудаст

آخر ای دلبر نه وقت عشرت انگیزی شدست

Охир эй кони шукри вақт шикаррезӣ шудаст

آخر ای کان شکر وقت شکرریزی شدست

Ту чу оби зиндагонии мо чу донаи зери хок

تو چو آب زندگانی ما چو دانه زیر خاک

Вақти он каз лутфи худ бо мо даромезӣ шудаст

وقت آن کز لطف خود با ما درآمیزی شدست

Гар бпўсми ҳамчуи донаи оқибат нахлӣ шавам

گر بپوسم همچو دانه عاقبت نخلی شوم

Зонк ҷумлаи чизҳо чизеи з бечизе шудаст

زانک جمله چیزها چیزی ز بی‌چیزی شدست

Зин сипас бо ман макун тезии ту эй шамшери ҳақ

زین سپس با من مکن تیزی تو ای شمشیر حق

Зонк аз лутфи ту зи оташи тундӣ ва тезӣ шудаст

زانک از لطف تو ز آتش تندی و تیزی شدست

Ҷон кашидам пеш ишқаш гуфт кӯи чизе дигар

جان کشیدم پیش عشقش گفت کو چیزی دگر

Гуфтам охири ҷони ҷони зини сони з бечизе шудаст

گفتم آخر جان جان زین سان ز بی‌چیزی شدست

Чун ҳиҷоби чашм дил шуд чашми сӯрати лоҷарам

چون حجاب چشم دل شد چشم صورت لاجرم

Шамси табризии ҳиҷоби шамс табризӣ шудаст

شمس تبریزی حجاب شمس تبریزی شدست