Чун назар кардани ҳамаи авсофи хуб андар диласт

چون نظر کردن همه اوصاف خوب اندر دلست

Венаи ҳамаи авсофи расвои маъданаши об ва гуласт

وین همه اوصاف رسوا معدنش آب و گلست

Аз ҳавоу шаҳват эй ҷони обу гул месад шавад

از هوا و شهوت ای جان آب و گل می صد شود

Мушкили ин тарки ҳавоу кошиф ҳар мушкиласт

مشکل این ترک هوا و کاشف هر مشکلست

Венаи таъаллули баҳри таркиши дофеъ сад иллатаст

وین تعلل بهر ترکش دافع صد علتست

Чун бишуд иллати зи ту пас нақл манзил манзиласт

چون بشد علت ز تو پس نقل منزل منزلست

Лек шартӣ кун ту бо худ то ки шартӣ нашиканӣ

لیک شرطی کن تو با خود تا که شرطی نشکنی

Вар на иллати боқӣу дармонати маҳв ва зоиласт

ور نه علت باقی و درمانت محو و زایلست

Чунк табъат ху кунад бо шарти тундаши баъд аз он

چونک طبعت خو کند با شرط تندش بعد از آن

Сад ҳазорон ҳосили ҷон аз дарунат ҳосиласт

صد هزاران حاصل جان از درونت حاصلست

Пас туро ойӣна гардад ин дили оҳан чунонк

پس تو را آیینه گردد این دل آهن چنانک

Ҳар дамии рӯеи намояд рӯй он кӯ коҳиласт

هر دمی رویی نماید روی آن کو کاهلست

Пас туро мутриб шавад дар айш ва ҳам соқӣ шавад

پس تو را مطرب شود در عیش و هم ساقی شود

Он амонат чунк шуд мҳмўли ҷонро ҳомиласт

آن امانت چونک شد محمول جان را حاملست

Фориғи оеи баъд аз он аз шуғл ва ҳам аз фориғӣ

فارغ آیی بعد از آن از شغل و هم از فارغی

Шуҳра гардад аз ту он ганҷӣ ки он баси хомлст

شهره گردد از تو آن گنجی که آن بس خاملست

Гарчи ҳалвоҳо хурӣ ширин нагардад ҷони ту

گرچه حلواها خوری شیرین نگردد جان تو

Завқи он барқӣ буд то дар даҳони оклст

ذوق آن برقی بود تا در دهان آکلست

Ин табиати кӯру кар гар нест пас чун озмуд

این طبیعت کور و کر گر نیست پس چون آزمود

Кин ҳиҷобу ҳоили сети он сӯии он чун моиласт

کاین حجاب و حائل‌ست آن سوی آن چون مایلست

Лек табъ аз асли ранҷу ғуссаҳо бррстаҳи сет

لیک طبع از اصل رنج و غصه‌ها بررسته‌ست

Дар паии ранҷ ва балоҳо ошиқ бе тоилст

در پی رنج و بلاها عاشق بی‌طایلست

Дар тавозуъҳои табъати сари нихватро нигар

در تواضع‌های طبعت سر نخوت را نگر

Ва андари он кибраши тавозуъҳои бе ҳади шоклст

و اندر آن کبرش تواضع‌های بی‌حد شاکلست

Ҳар ҳадиси табъро ту парваришҳоӣ бадаш

هر حدیث طبع را تو پرورش‌هایی بدش

Шарҳ ва таъвилӣ бикун водонки ин бе ҳоиласт

شرح و تأویلی بکن وادانک این بی‌حائلست

Ҳар яке байтии ҷамоли байти дигар донк ҳаст

هر یکی بیتی جمال بیت دیگر دانک هست

Бо муаййиди ин тариқати раҳи равонро шоғиласт

با مؤید این طریقت ره روان را شاغلست

Вари туро хавф матолиб бошад аз ашҳодҳо

ور تو را خوف مطالب باشد از اشهادها

Аз худо май хоҳи ширинии аҷали кони оҷлст

از خدا می‌خواه شیرینی اجل کان آجلست

Ҳар тарафи ранҷии дигаргун фарз кун он гуҳ бирав

هر طرف رنجی دگرگون فرض کن آن گه برو

Ҷуз ба сӯй бесӯйҳо кон дигар бе ҳосиласт

جز به سوی بی‌سوی‌ها کان دگر بی‌حاصلست

Ту всоқи мори ое аз паии Марӣ дигар

تو وثاق مار آیی از پی ماری دگر

Ғусса морон бибинӣ зонк ин чун силсилаи сет

غصه ماران ببینی زانک این چون سلسله‌ست

То нагӯйӣ морро аз хеши узрии зҳрнок

تا نگویی مار را از خویش عذری زهرناک

Ваон гуҳат ӯ муттаҳам дорад ки ин ҳам ботиласт

وان گهت او متهم دارد که این هم باطلست

Аз ҳадиси шамси дайни он фахри табризи сафо

از حدیث شمس دین آن فخر تبریز صفا

Он мизоҷаши гарм бояд кин на кори плплст

آن مزاجش گرم باید کاین نه کار پلپلست

Хониш
ғзл шморҳ 400 — прӣ соткнӣ ъндлӣб