Нақши банди ҷон ки ҷонҳо ҷониб ӯ моиласт
نقشبند جان که جانها جانب او مایلست
Оқилонро бар забону ошиқонро дар диласт
عاقلان را بر زبان و عاشقان را در دلست
Онкӣ бошад бар забонҳо лои аҳби алоФлин
آنکه باشد بر زبانها لا احب الافلین
Боқӣот алсолҳотаст онкӣ дар дил ҳосиласт
باقیات الصالحات است آنکه در دل حاصلست
Дили мисол осмон омад забон ҳамчун замин
دل مثال آسمان آمد زبان همچون زمین
Аз замин то осмонҳо манзил бас мушкиласт
از زمین تا آسمانها منزلِ بس مشکلست
Дили мисол абр омад синаҳо чун бом ҳо
دل مثال ابر آمد سینهها چون بامها
Венаи забон чун новдони борон аз ӣнҷо нозиласт
وین زبان چون ناودان باران از اینجا نازلست
Об аз дил пок омад то ба боми сина ҳо
آب از دل پاک آمد تا به بام سینهها
Сина чун олӯда бошад ин сухан ҳо ботиласт
سینه چون آلوده باشد این سخنها باطلست
Ин худ он касро буд каз абр ӯ борон чакад
این خود آن کس را بوَد کز ابر او باران چکد
Боми ков аз абр гирад новдонаш қойиласт
بام کاو از ابر گیرد ناودانش قایلست
Онкии барад аз новдони дигарон ӯ сориқаст
آنکه بُرد از ناودان دیگران او سارقست
Онкии дуздади оби боми дигарон ӯ ноқиласт
آنکه دزدد آب بام دیگران او ناقلست
Ҳар ки раведи наргиси гули зи об чашмаш ошиқаст
هر که روید نرگس گل ز آب چشمش عاشقست
Ҳар ки наргис ҳо бичинад даста банд омиласт
هر که نرگسها بچیند دستهبند عاملست
Гарчи кафҳои тарозу шуд баробари вақти вазн
گرچه کفهای ترازو شد برابر وقت وزن
Чун забонаи ш рост набӯд он тарозу моиласт
چون زبانهش راست نبوَد آن ترازو مایلست
Ҳар кӣ пӯшидаи сет бар ваии ҳолу ранги ҷон ӯ
هر کی پوشیدهست بر وی حال و رنگ جان او
Ҳар ҷавобӣ ки бигӯед ӯ ба маънӣ соиласт
هر جوابی که بگوید او به معنی سائلست
Гар табибии ҳозиқии ранҷурро талхӣ диҳад
گر طبیبی حاذقی رنجور را تلخی دهد
Гарчи золим менамояд нест золим одиласт
گرچه ظالم مینماید نیست ظالم عادلست
Пои шиносади кафши хеш ар чаҳ ки торикӣ буд
پا شناسد کفش خویش ار چه که تاریکی بود
Дили зи роҳ завқ донад кин кадомин манзиласт
دل ز راه ذوق داند کاین کدامین منزلست
Дар дилу киштии Нӯҳи афкан дар ин тӯфони ту хеш
در دل و کشتی نوح افکن در این طوفان تو خویش
Дил матарсон эй бародар гарчи манзили ҳоилст
دل مترسان ای برادر گرچه منزل هایلست
Ҳар киро хоҳии шиносии ҳмншиншро нигар
هر که را خواهی شناسی همنشینش را نگر
Зонк мқбл дар ду олам ҳамнишин мқбли сет
زانک مقبل در دو عالم همنشین مقبلست
Ҳар чаҳ бар ту нохуш ояд он манеҳ бар дигарон
هر چه بر تو ناخوش آید آن منه بر دیگران
Зонк ин хуу табиати ҷумлагонро шомиласт
زانک این خو و طبیعت جملگان را شاملست
Пунбаҳо дар гӯш кун то нашнавӣ ҳар нукта Эй
پنبهها در گوش کن تا نشنوی هر نکتهای
Зонк рӯҳи сода ӣ ту зангҳоро қобиласт
زانک روح سادهی تو زنگها را قابلست
Ҳар ки рӯҳаш аз ҳавоӣ ҳафтумин бигузашт раст
هر که روحش از هوای هفتمین بگذشت رست
Май хур аз анфоси рӯҳ ӯ ки рӯҳаши бсмлст
می خور از انفاس روح او که روحش بسملست
Ин ҳавои андар камӣн бошад чу бинад бе рафиқ
این هوا اندر کمین باشد چو بیند بیرفیق
Мардро танҳо бигӯед ҳин ки мардаки ғофили сет
مرد را تنها بگوید هین که مردک غافلست
Васли хоҳӣ бо касон биншин ки эшон восиланд
وصل خواهی با کسان بنشین که ایشان واصلند
Васл аз он каси хоҳи бории ков ба маънии восили сет
وصل از آن کس خواه باری کاو به معنی واصلست
Гирди мисатони гирд агар мекам расад бӯе расад
گرد مستان گرد اگر می کم رسد بویی رسد
Худ мазоқ мечаҳ донад онк мард оқиласт ?
خود مذاق می چه داند آنک مرد عاقلست؟
Нуктаҳоро ёд майгирӣ ҷавоб ҳар савол
نکتهها را یاد میگیری جواب هر سؤال
То ба вақт имтиҳон гӯйанд мард фозиласт
تا به وقت امتحان گویند مرد فاضلست
Гар бнтўонии зи нақси худ шудани сӯии камол
گر بنتوانی ز نقص خود شدن سوی کمال
Шамси табризӣ кунун андар камолат комиласт
شمس تبریزی کنون اندر کمالت کاملست