Дӯш омад бар ман онкии шаб афрӯз манаст

دوش آمد بَرِ من آنکه شب افروز منست

Омадани борӣ агар дар ду ҷаҳон омаданаст

آمدن باری اگر در دو جهان آمدنست

Онкии сарсабзии хоки сету гҳрбхши фалак

آنکه سرسبزی خاک‌ست و گهربخش فلک

Чошнии бахши ватанҳост агар бе ватанаст

چاشنی بخش وطن‌هاست اگر بی‌وطنست

Дар кафи ақл наад шамъ ки бустону биё

در کف عقل نهد شمع که بِستان و بیا

То дар ман ки шифохона ҳар мумтаҳан аст

تا دَرِ من که شفاخانه هر ممتَحن است

Шамъро ту гарави ин лагани тан чаҳ кунӣ

شمع را تو گرو این لگن تن چه کنی

Ин лаган гар набӯд шамъи туро сад лаганаст

این لگن گر نبود شمع تو را صد لگنست

То дар ин обу гулии кори кулӯхи андозист

تا در این آب و گلی کار کلوخ اندازیست

Гуфту гӯи ҷумлаи кулӯхи сету яқин дил шиканаст

گفت و گو جمله کلوخ‌ست و یقین دل شکنست

Гавҳари оинаи ҷони ҳама дар содаи дилии сет

گوهر آینه جان همه در ساده دلی‌ست

Майли ту баҳри тсдри ҳама дар фазл ва фан аст

میل تو بهر تصدر همه در فضل و فن است

Зин гузар кун сифати ёр шкрбхш бигӯ

زین گذر کن صفت یار شکربخش بگو

Ки зи ишваи шукраши зарра ба зарра даҳан аст

که ز عشوه شکرش ذره به ذره دهن است

Хира гаштааст сифатҳо ҳамаи кон чаҳ сифат аст

خیره گشته است صفت‌ها همه کان چه صفت است

Кони сифатҳо чу батону сифат ӯ шмн аст

کان صفت‌ها چو بتان و صفت او شمن است

Чашм наргис нашносад зи ғамаш кандар боғ

چشم نرگس نشناسد ز غمش کاندر باغ

Пеш ӯ ёсуманаст он гултар ё саманаст

پیش او یاسمن است آن گل تر یا سمنست

Равиши ишқи равиши бахш буд бепо ро

روش عشق روش بخش بود بی‌پا را

Хуш рӯонаш кунад ар худ змни сад змнст

خوش روانش کند ار خود زمن صد زمنست

Дар ҷаҳони фитнаи басӣ буд ва басӣ хоҳад буд

در جهان فتنه بسی بود و بسی خواهد بود

Фитнаҳо ҷумла бар он фитнаи мо мФттнст

فتنه‌ها جمله بر آن فتنه ما مفتتنست

Ҳамаи дилҳо чу кабӯтари гарав он бурҷанд

همه دل‌ها چو کبوتر گرو آن برجند

Зонк ҷонӣаст ки ӯ зинда кун ҳар баданаст

زانک جانی است که او زنده کن هر بدنست

Бас кун охир чаҳ бар ин гуфт забони чФсидӣ

بس کن آخر چه بر این گفت زبان چفسیدی

Ишқро чанд баён ҳоаст ки фавқ суханаст

عشق را چند بیان‌ها است که فوق سخنست