Коҳил ва нодошт бидам коми дароварди маро

کاهل و ناداشت بُدم کام درآورد مرا

Тӯтии андеша ӯ ҳамчу шукр хӯрд маро

طوطی اندیشه او همچو شکر خورد مرا

Тобиши хуршеди азали парвариши ҷону ҷаҳон

تابش خورشید ازل پرورش جان و جهان

Бар сифати гул ба шукри пухту бпрўрди маро

بر صفت گل به شکر پخت و بپرورد مرا

Гуфтам эй чархи фалаки марди ҷафои ту ним

گفتم ای چرخ فلک مرد جفای تو نی‌ام

Гуфт забун ёфт магар эй сираи ин марди маро

گفت زبون یافت مگر ای سره این مرد مرا

эй шаҳи шатранҷи фалаки моти марои баради ту ро

ای شه شطرنج فلک مات مرا برد تو را

эй малики он тахти туро таҳта ин нарад маро

ای ملک آن تخت تو را تخته این نرد مرا

Ташнау мстсқӣ ту гаштаам эй баҳр чунонк

تشنه و مستسقی تو گشته‌ام ای بحر چنانک

Баҳри муҳӣт ар бихӯрам бошад дархуради маро

بحر محیط ار بخورم باشد درخورد مرا

Ҳасани ғариби ту маро кард ғариби ду ҷаҳон

حسن غریب تو مرا کرد غریب دو جهان

Фардии ту чун накунад аз ҳамагони фарди маро

فردی تو چون نکند از همگان فرد مرا

Рафтам ҳангоми хазони сӯии рузони дасти газон

رفتم هنگام خزان سوی رزان دست‌گزان

Навҳагар ҳиҷр ту шуд ҳар варақи зарди маро

نوحه‌گر هجر تو شد هر ورق زرد مرا

Фитна ушшоқ кунад он рух чун рӯзи ту ро

فتنه عشاق کند آن رخ چون روز تو را

Шуҳра офоқ кунад ин дили шабгарди маро

شهره آفاق کند این دل شبگرد مرا

Рост чу шақаи илмати рақси кунонами зи ҳаво

راست چو شقه علمت رقص‌کنانم ز هوا

Боли марои бозгшои хуши хушу мунавваради маро

بال مرا بازگشا خوش خوش و منورد مرا

Субҳи дам сард занад аз пай хуршед занад

صبح دم سرد زند از پی خورشید زند

Аз паии хуршед туаст ин нафаси сарди маро

از پی خورشید تو است این نفس سرد مرا

Ҷузви зи ҷузвӣ чу бурид аз тани ту дард кунад

جزو ز جزوی چو برید از تن تو درد کند

Ҷузви ман аз кули бабрад чун набӯд дарди маро

جزو من از کل ببرد چون نبود درد مرا

Бандаи онам ки маро бегунаҳ озурда кунад

بنده آنم که مرا بی‌گنه آزرده کند

Чун сифатӣ дорад аз он ма ки бёзрди маро

چون صفتی دارد از آن مه که بیازرد مرا

Ҳар кскиро ҳавасии қисми қазо ва қадар аст

هر کسکی را هوسی قسم قضا و قدر است

Ишқ вай оварад қазои ҳадя раҳ оварад маро

عشق وی آورد قضا هدیه ره‌آورد مرا

Асби сухан беш марон дар раҳи ҷон гирд макун

اسب سخن بیش مران در ره جان گرد مکن

Гарчи ки худ серума ҷон омад он гирди маро

گرچه که خود سرمه جان آمد آن گرد مرا