Ин чунин побанди ҷон майдон кист

این چنین پابند جان میدان کیست

Мо шудем аз дасти ин дастон кист

ما شدیم از دست این دستان کیست

Май дӯд чун гӯии заррини офтоб

می‌دود چون گوی زرین آفتاب

эй аҷаби андари хам чавгон кист

ای عجب اندر خم چوگان کیست

ОФтобои роҳи зани роҳат назд

آفتابا راه‌زن راهت نزد

Чун занад донад ки ин раҳ он кист

چون زند داند که این ره آن کیست

Себро бӯ кард Мӯсо ҷон бидод

سیب را بو کرد موسی جان بداد

Бозҷӯи он бӯи з сибстон кист

بازجو آن بو ز سیبستان کیست

Чашми ёқӯбӣ аз ин бӯ боз шуд

چشم یعقوبی از این بو باز شد

эй худои ин буи аз канъон кист

ای خدا این بوی از کنعان کیست

Хок будем ин чунин мавзуни шудем

خاک بودیم این چنین موزون شدیم

Хоки мо зари гашт дар мизон кист

خاک ما زر گشت در میزان کیست

Бар зари мо ҳар замон меҳр наваст

بر زر ما هر زمان مهر نوست

То бидонади зар ки ӯ аз кон кист

تا بداند زر که او از کان کیست

Ҷумла ҳайронанду саргардони ишқ

جمله حیرانند و سرگردان عشق

эй аҷаби ин ишқ саргардон кист

ای عجب این عشق سرگردان کیست

Ҷумла меҳмонанд дар олам валек

جمله مهمانند در عالم ولیک

Кам касе донад ки ӯ меҳмон кист

کم کسی داند که او مهمان کیست

Наргиси чашм батон раҳ ме занад

نرگس چشم بتان ره می‌زند

Оби ин наргиси з нргсдон кист

آب این نرگس ز نرگسدان کیست

Ҷисмҳо шаби холӣ аз мо рӯзи пар

جسم‌ها شب خالی از ما روز پر

Мо ва ман чун гурба дар анбон кист

ما و من چون گربه در انبان کیست

Ҳар касе дстки занони к-эии ҷони ман

هر کسی دستک‌زنان کای جان من

Ва онки дстк зан кунад ӯ ҷон кист

وآنکه دستک‌زن کند او جان کیست

Шамси табризӣ ки нур авлиёст

شمس تبریزی که نور اولیاست

Бо чунон ъзу шараф султон кист

با چنان عز و شرف سلطان کیست