Ҳар ҷавр ки з ту ояд бар худ нуҳуми ғаромат

هر جور که‌ز تو آید بر خود نهم غرامت

Ҷурми туро ва худро бар худ нуҳуми тамомат

جرم تو را و خود را بر خود نهم تمامت

эй моҳ рӯй аз ту сад ҷавр агар бияёд

ای ماه‌روی از تو صد جور اگر بیاید

Танро буд чу халъати ҷонро буд саломат

تن را بود چو خَلعت جان را بود سلامت

Ҳар каси зи ҷумлаи олам аз ту насиб доранд

هر کس ز جمله عالم از تو نصیب دارند

Ишқ ту шуд насибами аҳсант эй каромат

عشق تو شد نصیبم احسنت ای کرامت

Гуҳи ҷом маст гардад аз лиззат май ту

گه جام مست گردد از لذت می تو

Гуҳ май ба ҷӯш ояд аз чошнии ҷомат

گه می به جوش آید از چاشنی جامت

Маънӣ ба саҷда ояд чун сӯрат ту бинад

معنی به سجده آید چون صورت تو بیند

Ҳар ҳарфи рақси орад чун башнавад каломат

هر حرف رقص آرد چون بشنود کلامت

Ошиқ чу масттар шуд бар вай маломат ояд

عاشق چو مَست‌تر شد بر وی ملامت آید

Зеро ки нақл ин менабӯд ба ҷузи маломат

زیرا که نُقل این می نبود به جز ملامت