Имрӯзи шаҳри моро сад равнақи сет ва ҷонаст
امروز شهر ما را صد رونقست و جانست
Зеро ки шоҳи хубони имрӯз дар миёнаст
زیرا که شاه خوبان امروز در میانست
Ҳайрон чаро набошад хандон чаро набошад
حیران چرا نباشد خندان چرا نباشد
Шаҳрӣ ки дар майонаш он сорм замонаст
شهری که در میانش آن صارم زمانست
Он офтоби хӯбӣ чун бар замин битобад
آن آفتاب خوبی چون بر زمین بتابد
Он дами замини хокии беҳтар з осмонаст
آن دم زمین خاکی بهتر ز آسمانست
Бар чархи сабзпушон пар мезананд яъне
بر چرخ سبزپوشان پر میزنند یعنی
Султону хусрави мо он сет ва сад чунонаст
سلطان و خسرو ما آنست و صد چنانست
эй ҷони ҷони ҷонон аз мо салом бархон
ای جان جان جانان از ما سلام برخوان
Раҳми ор бар заъифони ишқи ту бе амонаст
رحم آر بر ضعیفان عشق تو بیامانست
Чун сабз ва хуш набошад олам чу ту баҳорӣ
چون سبز و خوش نباشد عالم چو تو بهاری
Чун эминӣ набошад чун шер посбонаст
چون ایمنی نباشد چون شیر پاسبانست
Чун кӯфт ӯ дар дили ноомада ба манзил
چون کوفت او درِ دل ناآمده به منزل
Донист ҷони зи бӯяши кон ёр меҳрбонаст
دانست جان ز بویش کان یار مهربانست
Он кӯ кашид дастат ӯ офарӣдаи сетат
آن کو کشید دستت او آفریده استت
Ваон кӯи қарин ҷон шуд ӯ соҳиб қиронаст
وان کو قرین جان شد او صاحب قرانست
ӯ моҳ бе хусуфи сети хуршед бе кусуфаст
او ماه بیخسوفست خورشید بیکسوفست
ӯ хамр бе хумораст ӯ суд бе зиёнаст
او خمر بیخمارست او سود بیزیانست
Он шаҳриёри аъзами базмии ниҳоди хуррам
آن شهریار اعظم بزمی نهاد خرم
Шамъу шаробу шоҳид имрӯз ройгонаст
شمع و شراب و شاهد امروز رایگانست
Чун масти гашт мардум шуд гавҳараши бараҳна
چون مست گشت مردم شد گوهرش برهنه
Паҳлуи шикасти конро зон кас ки паҳлавонаст
پهلو شکست کان را زان کس که پهلوانست
Даллола чун сабо шуд аз хори гул ҷудо шуд
دلاله چون صبا شد از خار گل جدا شد
Борони наботҳоро дар боғ имтиҳонаст
باران نباتها را در باغ امتحانست
Беъзу нозанинӣ кӣ кард нозу бинӣ
بی عز و نازنینی کی کرد ناز و بینی
Ҳар кас ки кард валлоҳи хоми сету қлтбонст
هر کس که کرد والله خامست و قلتبانست
Хомаш ки то бигӯед беҳарф ва безабон ӯ
خامُش که تا بگوید بیحرف و بیزبان او
Худ чист ин забонҳогар он забон забонаст
خود چیست این زبانها گر آن زبان زبانست