Оби занеди роҳро , ҳин ки нигор ме расад

آب زنید راه را، هین که نگار می‌رسد

Мужда диҳед боғро , буи баҳор ме расад

مژده دهید باغ را، بوی بهار می‌رسد

Роҳ диҳед ёрро , он маи даҳ чаҳор ро

راه دهید یار را، آن مه دَه چهار را

Каз рухи нўрбхш ӯ , нур нисор ме расад

کز رخ نوربخش او، نور نثار می‌رسد

Чок шудаст осмон , ғулғула Эйаст дар ҷаҳон

چاک شُدَست آسمان، غلغله‌ای است در جهان

Анбару машк май дамад , снҷқ ёр ме расад

عنبر و مشک می‌دمد، سنجق یار می‌رسد

Равнақ боғ мерасад , чашм ва чароғ ме расад

رونق باغ می‌رسد، چشم و چراغ می‌رسد

Ғам ба канора меравад , ма ба канор ме расад

غم به کناره می‌رود، مه به کنار می‌رسد

Тир равона меравад , сӯй нишона ме равад

تیر روانه می‌رود، سوی نشانه می‌رود

Мо чаҳ нишастаем пас , шаҳи з шикор ме расад

ما چه نشسته‌ایم پس، شه ز شکار می‌رسد

Боғ салом мекунад , сарв қиём ме кунад

باغ سلام می‌کند، سرو قیام می‌کند

Сабза пиёда меравад , ғунча савор ме расад

سبزه پیاده می‌رود، غنچه سوار می‌رسد

Хилватёни осмон , то чаҳ шароб ме хуранд

خلوتیان آسمان، تا چه شراب می‌خورند

Рӯҳи хароб ва маст шуд , ақл хумор ме расад

روح خراب و مست شد، عقل خمار می‌رسد

Чун барисӣ ба кӯии мо , хомшӣаст хуии мо

چون برسی به کوی ما، خامشی است خوی ما

Зон ки з гуфту гӯии мо , гирд ва ғубор ме расад

زان که ز گفت و گوی ما، گرد و غبار می‌رسد

Хониш
ғзл шморҳ 549 — мҳсн лӣлҳ квҳӣ
ғзл шморҳ 549 — ъндлӣб
ғзл шморҳ 549 — фотмҳ зндӣ