Оби занеди роҳро , ҳин ки нигор ме расад
آب زنید راه را، هین که نگار میرسد
Мужда диҳед боғро , буи баҳор ме расад
مژده دهید باغ را، بوی بهار میرسد
Роҳ диҳед ёрро , он маи даҳ чаҳор ро
راه دهید یار را، آن مه دَه چهار را
Каз рухи нўрбхш ӯ , нур нисор ме расад
کز رخ نوربخش او، نور نثار میرسد
Чок шудаст осмон , ғулғула Эйаст дар ҷаҳон
چاک شُدَست آسمان، غلغلهای است در جهان
Анбару машк май дамад , снҷқ ёр ме расад
عنبر و مشک میدمد، سنجق یار میرسد
Равнақ боғ мерасад , чашм ва чароғ ме расад
رونق باغ میرسد، چشم و چراغ میرسد
Ғам ба канора меравад , ма ба канор ме расад
غم به کناره میرود، مه به کنار میرسد
Тир равона меравад , сӯй нишона ме равад
تیر روانه میرود، سوی نشانه میرود
Мо чаҳ нишастаем пас , шаҳи з шикор ме расад
ما چه نشستهایم پس، شه ز شکار میرسد
Боғ салом мекунад , сарв қиём ме кунад
باغ سلام میکند، سرو قیام میکند
Сабза пиёда меравад , ғунча савор ме расад
سبزه پیاده میرود، غنچه سوار میرسد
Хилватёни осмон , то чаҳ шароб ме хуранд
خلوتیان آسمان، تا چه شراب میخورند
Рӯҳи хароб ва маст шуд , ақл хумор ме расад
روح خراب و مست شد، عقل خمار میرسد
Чун барисӣ ба кӯии мо , хомшӣаст хуии мо
چون برسی به کوی ما، خامشی است خوی ما
Зон ки з гуфту гӯии мо , гирд ва ғубор ме расад
زان که ز گفت و گوی ما، گرد و غبار میرسد