Ёрони саҳари хезон то субҳ кӣ дарёбад

یارانِ سحر خیزان تا صبح که دریابد؟

То зарраи сифати моро кӣ зер ва зибр ёбад

تا ذرّه‌صفت ما را که زیر و زبر یابد؟

Он бахт киро бошад коид ба лаби ҷӯӣ

آن بخت که را باشد کآید به لبِ جویی

То об хӯрд аз ҷӯи худ акс қамар ёбад

تا آب خورد از جو، خود عکسِ قمر یابد؟

Ёқӯби сифат кӣ буд каз перҳани Юсуф

یعقوب‌صفت که بْوَد کز پیرهنِ یوسف

ӯ буи писар ҷӯяд худ нур басар ёбад

او بویِ پسر جوید خود نورِ بصر یابد

ё ташна чу аъробӣ дар чаҳ фиканд далвӣ

یا تشنه چو اعرابی در چَه فکَند دلوی

Дар далви нгоринӣ чун танг шукр ёбад

در دلوْ نگارینی چون تَنگِ شکر یابد

ё Мӯсои оташ ҷӯ кард ба дарахтии рӯ

یا موسی‌ِ آتش‌جو، کآرد به درختی رو

Ояд ки баради оташ , сад субҳ ва саҳар ёбад

آید که برَد آتش‌، صد صبح و سحر یابد

Дар хонаи ҷаҳди исо товораад аз душман

در خانه جَهَد عیسی تا وارهد از دشمن

Аз хонаи сӯии гардун ногоҳ гузар ёбад

از خانه سویِ گردون ناگاه گذر یابد

ё ҳамчу сулаймонӣ бишкофад моҳӣ ро

یا همچو سلیمانی بشکافد ماهی را

Андари шиками моҳии он хотам зар ёбад

اندر شکمِ ماهی آن خاتمِ زر یابد

Шамшер ба кафи умр дар қасд расӯл ояд

شمشیر به کف عُمَّر، در قصدِ رسول آید

Дар дом худо уфтад вази бахт назар ёбад

در دامِ خدا افتد وز بخت نظر یابد

ё чун писар адҳам ронад ба сӯии оҳӯ

یا چون پسرِ ادْهَم رانَد به‌سوی آهو

То сайд кунад оҳӯи худ сайд дигар ёбад

تا صید کند آهو خود صیدِ دگر یابد

ё чун садафи ташнаи бигушода даҳон ояд

یا چون صدف‌ِ تشنه بگشاده‌دهان آید

То қатра ба худ гирад дар хеш гуҳар ёбад

تا قطره به خود گیرد در خویش گهر یابد

ё марди алафи каш ков гардад сӯии вайрон ҳо

یا مردِ علف‌کَش کاو گردد سویِ ویران‌ها

Ногоҳ ба вайронӣ аз ганҷ хабар ёбад

ناگاه به ویرانی از گنج خبر یابد

Раҳи рӯи бҳли афсона то муҳарраму бегона

ره رو، بهل افسانه، تا محرم و بیگانه

Аз нур ?илам нашарҳ бешарҳ ту дарёбад

از نورِ اَلَمْ نَشْرَح بی‌شرحِ تو دریابد

Ҳар кови сӯии шамси аддӣн аз сидқ наад гомӣ

هر کاو سویِ شمس‌الدّین از صدق نهد گامی

Гар пош форуманд , аз ишқи ду пар ёбад

گر پاش فروماند‌، از عشق دو پر یابد