Аё нури рух Мӯсо макун аъамии сФўро ро
ایا نور رخ موسی مکن اعمی صفورا را
Чунин ишқии нҳодстӣ ба нураши чашми бино ро
چنین عشقی نهادستی به نورش چشم بینا را
Манам эй барқи роми ту барои сайду доми ту
منم ای برق رام تو برای صید و دام تو
Гуҳӣ бар рукни боми ту гуҳӣ бигрифта саҳро ро
گهی بر رکن بام تو گهی بگرفته صحرا را
Чаҳ донад доми бечораи фиреби мурғи овора
چه داند دام بیچاره، فریب مرغ آواره
Чаҳ донад Юсуфи мисрии ғаму дарди Зулайхо ро
چه داند یوسف مصری غم و درد زلیخا را
Гиребони гир ва ин ҷои каш касеро ки ту хоҳии хуш
گریبان گیر و این جا کش کسی را که تو خواهی خوش
Ки ман домами ту сайёдӣ чаҳ пинҳони санъатии ёро
که من دامم تو صیادی چه پنهان صنعتی یارا
Чу шаҳри лути вайронам чу чашми лути ҳайронам
چو شهر لوط ویرانم چو چشم لوط حیرانم
Сабаб хоҳам ки вопрсм надорам Зуҳрау ёро
سبب خواهم که واپرسم ندارم زَهره و یارا
Агар аттори ошиқи бади сенаеи шоҳу Фоиқи бад
اگر عطار عاشق بُد سنایی شاه و فایق بُد
На инам ман на онам ман ки гум кардам сару по ро
نه اینم من نه آنم من که گم کردم سر و پا را
Яке оҳам каз ин оҳам бисӯзад дашту харгоҳам
یکی آهم کز این آهم بسوزد دشت و خرگاهم
Яке гӯшам ки ман вақфами шаҳаншоҳи шкрхо ро
یکی گوشم که من وقفم شهنشاه شکرخا را
Хамаш кун дар хамӯшӣ ҷон кашад чун каҳрабои он ро
خمش کن در خموشی جان کشد چون کهربا آن را
Ки ҷонаш мустаъид бошад кашокашҳои боло ро
که جانش مستعد باشد کشاکشهای بالا را