Бигузашт маи рӯза ид омад ва ид омад

بگذشت مه روزه عید آمد و عید آمد

Бигузашт шаби ҳиҷрони маъшӯқ падед омад

بگذشت شب هجران معشوق پدید آمد

Он субҳ чу содиқ шуд узрои ту Вомиқ шуд

آن صبح چو صادق شد عذرای تو وامق شد

Маъшӯқи ту ошиқ шуд шайхи ту мурӣд омад

معشوق تو عاشق شد شیخ تو مرید آمد

Шуд ҷанг ва назар омад шуд заҳр ва шукр омад

شد جنگ و نظر آمد شد زهر و شکر آمد

Шуд санг ва гуҳар омад шуд қуфл ва калид омад

شد سنگ و گهر آمد شد قفل و کلید آمد

Ҷон аз тани олӯдаи ҳам пок ба покӣ рафт

جان از تن آلوده هم پاک به پاکی رفت

Ҳар чанд чу хуршедӣ бар пок ва палид омад

هر چند چو خورشیدی بر پاک و پلید آمد

Аз лиззати ҷоми ту дил монад ба доми ту

از لذت جام تو دل ماند به دام تو

Ҷон низ чу воқиф шуд ӯ низ давид омад

جان نیز چو واقف شد او نیز دوید آمد

Баси тавбаи шоиста бар санги ту бишкаста

بس توبه شایسته بر سنگ تو بشکسته

Баси зоҳиду баси обиди кӯ хирқа дарид омад

بس زاهد و بس عابد کو خرقه درید آمد

Боғ аз даии номаҳрами се моҳ намезад дам

باغ از دی نامحرم سه ماه نمی‌زد دم

Бар буии баҳори ту аз ғайб дамид омад

بر بوی بهار تو از غیب دمید آمد