Ҷони пеши ту ҳар соъат май резад ва май равед

جان پیش تو هر ساعت می‌ریزد و می‌روید

Аз баҳри яке ҷони кас чун бо ту сухан гуяд

از بهر یکی جان کس چون با تو سخن گوید

Ҳар ҷо ки наҳй пое аз хок бирӯяд сар

هر جا که نهی پایی از خاک بروید سر

Вази баҳри яке сари каси даст аз ту куҷо шавед

وز بهر یکی سر کس دست از تو کجا شوید

Рӯзӣ ки биппарад ҷон аз лиззати буии ту

روزی که بپرد جان از لذت بوی تو

Ҷон донад ва ҷон донад каз дӯст чаҳ ме бӯед

جان داند و جان داند کز دوست چه می‌بوید

Як дам ки хумори ту аз мағз шавад камтар

یک دم که خمار تو از مغز شود کمتر

Сад навҳаи براردи сар ҳар мӯӣ ҳаме мӯед

صد نوحه برآرد سر هر موی همی‌موید

Ман хона тиҳӣ кардам каз рахти ту пар дорам

من خانه تهی کردم کز رخت تو پر دارم

Май коҳам то ишқат афзоеду аФзўид

می‌کاهم تا عشقت افزاید و افزوید

Ҷонами зи паии ишқи шамс алҳақ табризӣ

جانم ز پی عشق شمس الحق تبریزی

Бепой чу киштиҳо дар баҳр ҳаме пуед

بی پای چو کشتی‌ها در بحر همی‌پوید

Хониш
ғзл шморҳ 622 — мҳсн лӣлҳ квҳӣ
ғзл шморҳ 622 — ъндлӣб