Дар тобиши хуршедаши рақсам ба чаҳ май бояд

در تابش خورشیدش رقصم به چه می‌باید

То зарра чу рақс ояд аз маниш ба ёд ояд

تا ذره چو رقص آید از منش به یاد آید

Шуд ҳомила ҳар зарра аз тобиш рӯй ӯ

شد حامله هر ذره از تابش روی او

Ҳар зарра аз он лиззати сад зарра ҳаме зояд

هر ذره از آن لذت صد ذره همی‌زاید

Дар ҳован тан бингар каз ишқи сабки рӯҳӣ

در هاون تن بنگر کز عشق سبک روحی

То зарра шавад худро май кӯбад ва ме сояд

تا ذره شود خود را می‌کوبد و می‌ساید

Гар гавҳару марҷонии ҷуз хирад машав ин ҷо

گر گوهر و مرجانی جز خرد مشو این جا

Зеро ки дар ин ҳазрати ҷузи зарра наме шояд

زیرا که در این حضرت جز ذره نمی‌شاید

Дар гавҳар ҷон бингар андари садафи ин тан

در گوهر جان بنگر اندر صدف این تن

Каз дасти гарони ҷонии ангушт ҳаме хоед

کز دست گران جانی انگشت همی‌خاید

Чун ҷон биппарад аз ту ин гавҳари зиндонӣ

چون جان بپرد از تو این گوهر زندانی

Чун зарра ба аслаш шуд хоняш вале ноед

چون ذره به اصلش شد خوانیش ولی ناید

Вар сахт шавад бандаш дар хӯн бузанд нақбӣ

ور سخت شود بندش در خون بزند نقبی

Умрӣ баравад дар хӯни мўииши нёлоид

عمری برود در خون موییش نیالاید

Ҷуз то ба чаҳ Бобул ӯро набӯд манзил

جز تا به چه بابل او را نبود منزل

То ҷон нашавад ҷодӯ ҷое бнёсоид

تا جان نشود جادو جایی بنیاساید

Табризи зи бурҷи тугар тобади шамси аддӣн

تبریز ز برج تو گر تابد شمس الدین

Ҳам абр шавад чун маи ҳам моҳи дроФзоид

هم ابر شود چون مه هم ماه درافزاید