Диламро нолаи срноӣ бояд

دلم را ناله سرنای باید

Ки аз срнои буи ёр ояд

که از سرنای بوی یار آید

Ба ҷон хоҳам навой ошиқона

به جان خواهم نوای عاشقانه

Каз он нолаи ҷамоли ҷони намояд

کز آن ناله جمال جان نماید

Ҳамеи нолам ки аз ғам бор дорам

همی‌نالم که از غم بار دارم

Аҷаби ин ҷони нолон то чаҳ зояд

عجب این جان نالان تا چه زاید

Бигӯ эй ноӣ ҳоли ошиқон ро

بگو ای نای حال عاشقان را

Ки овози ту ҷон май озмоид

که آواز تو جان می‌آزماید

Бибин эй ҷони ман каз бонги тосӣ

ببین ای جان من کز بانگ طاسی

Ма бигрифта чун во май кушояд

مه بگرفته چون وا می‌گشاید

Бихон бар синаи дили ин азимат

بخوان بر سینه دل این عزیمت

Ки то фарёд аз париён барояд

که تا فریاد از پریان برآید

Чу нолаи мӯнис ранҷур гардад

چو ناله مونس رنجور گردد

Гараш гӯйӣ хамаш кун ҳам нишоед

گرش گویی خمش کن هم نشاید

Хониш
ғзл шморҳ 671 — ъндлӣб