Он шкрпосх наботам ме диҳад

آن شکرپاسخ، نباتم می‌دهد

Ва онки кштстм ҳаётам ме диҳад

و آنک کشتستم، حیاتم می‌دهد

Он ки дар дарёии хӯнам ғарқа кард

آن که در دریای خونم غرقه کرد

Юнуси вақтам наҷотам ме диҳад

یونس وقتم نجاتم می‌دهد

Дар сифот ӯ сифотам нест шуд

در صفات او صفاتم نیست شد

Ҳам сафо ва ҳам сифотам ме диҳад

هم صفا و هم صفاتم می‌دهد

Рахтро бараду маро дарвеш кард

رخت را بُرد و مرا درویش کرد

Нак зи ёқӯташ закотам ме диҳад

نک ز یاقوتش زکاتم می‌دهد

Асби ман бастади пиёда монда ам

اسب من بِستد، پیاده مانده‌ام

Вази ду рухи он шоҳ мотам ме диҳад

وز دو رخ آن شاه ماتم می‌دهد

Кӯҳи тавр аз шоҳмотш пора шуд

کوه طُور از شاهماتش پاره شد

Ман кам аз коҳам саботам ме диҳад

من کم از کاهم ثباتم می‌دهد

Моҳи иди рӯзи васлаши хостам

ماه عید روز وصلش خواستم

Аз шаби ҳиҷрон баротам ме диҳад

از شب هجران براتم می‌دهد

Чун бурун аз шаш ҷиҳати бади ганҷи ишқ

چون برون از شش جهت بُد گنج عشق

Зон ҷиҳат бе ин ҷаҳотам ме диҳад

زآن جهت بی این جهاتم می‌دهد

Хониш
ғзл шморҳ 811 — ъндлӣб