Баъд аз самоъи гӯйии кони шӯрҳо куҷо шуд

بعد از سماع گویی کان شورها کجا شد

ё худ набӯд чизе ё буд ва он фано шуд

یا خود نبود چیزی یا بود و آن فنا شد

Мункир мабош бингар андари Асои Мӯсо

منکر مباش بنگر اندر عصای موسی

Як лаҳзаи он Асои бади як лаҳза аждаҳо шуд

یک لحظه آن عصا بد یک لحظه اژدها شد

Чун аждаҳост қолаби лабро ниҳода бар лаб

چون اژدهاست قالب لب را نهاده بر لب

Кӯ хӯрд олимиро вонгаҳи ҳамон Асо шуд

کو خورد عالمی را وانگه همان عصا شد

Як гавҳарӣ чун байза ҷӯшеду гашти дарё

یک گوهری چو بیضه جوشید و گشت دریا

Каф карду каф замин шуд вази дӯд ӯ само шуд

کف کرد و کف زمین شد وز دود او سما شد

Алҳақ ниҳони сипоҳии пӯшидаи подшоҳӣ

الحق نهان سپاهی پوشیده پادشاهی

Ҳар лаҳзаи ҳамлаи оради вонгаҳ ба асли вошд

هر لحظه حمله آرد وانگه به اصل واشد

Гарчи зи мо ниҳон шуд дар олимӣ равон шуд

گرچه ز ما نهان شد در عالمی روان شد

То несташ нахонигар аз назар ҷудо шуд

تا نیستش نخوانی گر از نظر جدا شد

Ҳар ҳолатӣ чу тираст андари камони қолаб

هر حالتی چو تیرست اندر کمان قالب

Рӯ дар нишонаи ҷӯяшгар аз камон раҳо шуд

رو در نشانه جویش گر از کمان رها شد

Гарчи садафи зи соҳили қатраи рабӯд ва гум шуд

گرچه صدف ز ساحل قطره ربود و گم شد

Дар баҳр ҷӯяд ӯро ғаввос кошно шуд

در بحر جوید او را غواص کاشنا شد

Аз майли марду зан хӯн ҷӯшед ваон манӣ шуд

از میل مرد و زن خون جوشید وان منی شد

Вонгаҳ аз он ду қатраи як хайма дар ҳаво шуд

وانگه از آن دو قطره یک خیمه در هوا شد

Вонгаҳи зи олам ҷон омад сипоҳи инсон

وانگه ز عالم جان آمد سپاه انسان

Ақлаши вазири гашт ва дил рафт подшо шуд

عقلش وزیر گشت و دل رفت پادشا شد

То баъд чанд гоҳе дили ёди шаҳр ҷон кард

تا بعد چند گاهی دل یاد شهر جان کرد

Вогшти ҷумлаи лашкар дар олам бақо шуд

واگشت جمله لشکر در عالم بقا شد

Гӯйӣ чигуна бошад омдшди маъонӣ

گویی چگونه باشد آمدشد معانی

Инак ба вақт хуфтан бингар гиреҳ гшо шуд

اینک به وقت خفتن بنگر گره گشا شد