Дар ишқи зинда бояд каз мурда ҳеҷ ноед

در عشق زنده باید، کز مُرده هیچ ناید

Доне ки кист зиндаи он кӯи з ишқ зояд

دانی که کیست زنده؟ آن کو ز عشق زاید

Гармии шери ғурони тезӣ теғ барон

گرمی شیر غرّان، تیزی تیغ برّان

Нарай ҷумла нарон бо ишқ кунад ояд

نَرّی جمله نرّان، با عشق، کُند آید

Дар роҳи рҳзноннд вена ҳамРаҳон занонанд

در راه رهزنانند، وین همرهان زنانند

Пои нгоркрдаҳи ин роҳро нишоед

پای نگارکرده، این راه را نشاید

Табли ғзои баромади вази ишқ лашкар омад

طبل غزا برآمد وز عشق لشکر آمد

Кӯи рустами саромад то дасти бргшоид

کو رُستمِ سرآمد؟ تا دست برگشاید

Раъдаш буғуррад аз дили ҷонаши зи абри қолаб

رعدش بغرّد از دل، جانش ز ابر، قالب

Чун барқ биҷаҳад аз тани як лаҳза Эй напояд

چون برق بِجْهد از تن، یک لحظه‌ای نپاید

Ҳаргизи чунин сирриро теғи аҷали набард

هرگز چنین سری را تیغ اجل نَبُرّد

Кин сари зи сарбаландӣ бар соқ арш сояд

کاین سر ز سربلندی، بر ساق عرش، ساید

Ҳаргизи чунин дилиро ғуссаи Фрўнгирд

هرگز چنین دلی را غصّه فرو نگیرد

Ғамҳои олам ӯро шодӣ дил фазояд

غم‌های عالم او را شادیِّ دل فزاید

Дарёи пеши турши рӯ ӯ абр навбаҳораст

دریا پَیَش، ترش رو، او ابر نوبهارست

Олам бадваст ширини қосиди турши намояд

عالم بدوست شیرین، قاصد ترش نماید

Шераш нахоҳад оҳӯ оҳӯӣ ӯст ёҳу

شیرش نخواهد آهو، آهوی اوست یاهو

Мункир дар ин чрохўр бисёр жож хоед

منکر در این چراخور، بسیار ژاژ خاید

Дар ишқи ҷӯии моро дар мо биҷавӣ ӯ ро

در عشق، جویْ ما را، در ما بجوی او را

Гоҳе маниши стоими гоҳ ӯ маро ситояд

گاهی منش ستایم، گاه او مرا ستاید

То чун садафи з дарё бигушоед ӯ даҳоне

تا چون صدف ز دریا بُگْشاید او دهانی

Дарёии мо ва манро чун қатраи дррбоид

دریای ما و من را چون قطره دررباید