Ҷоно биор бода ки айём ме равад

جانا بیار باده که ایام می‌رود

Талхии ғам ба лиззати он ҷом ме равад

تلخی غم به لذت آن جام می‌رود

Ҷомӣ ки ақлу рӯҳи ҳариф ва ҷлис ӯст

جامی که عقل و روح حریف و جلیس اوست

Неи нафаси кӯрдил ки сӯй дом ме равад

نی نفس کوردل که سوی دام می‌رود

Бо ҷоми оташин чу ту аз дар даромадӣ

با جام آتشین چو تو از در درآمدی

Васвосу ғам чу дӯди сӯй бом ме равад

وسواس و غم چو دود سوی بام می‌رود

Гар бар сарат гуласт машавяш шитоб кун

گر بر سرت گلست مشویش شتاب کن

Бар об ва гул бисоз ки ҳангом ме равад

بر آب و گل بساز که هنگام می‌رود

Он чизро Биҷӯш ки ӯ ҳуш май барад

آن چیز را بجوش که او هوش می‌برد

Ваон хомро бпз ки сухан хом ме равад

وان خام را بپز که سخن خام می‌رود

Зон бода додае ту ба хуршеду моҳу чарх

زان باده داده‌ای تو به خورشید و ماه و چرخ

Ҳар як бидон нишоти чунин ром ме равад

هر یک بدان نشاط چنین رام می‌رود

Валлоҳ ки зарра низ аз он ҷоми бихўдст

والله که ذره نیز از آن جام بیخودست

Аз карам маст гашта ба икром ме равад

از کرم مست گشته به اکرام می‌رود

Ороми бахши ҷонро зон май ки аз туфаш

آرام بخش جان را زان می که از تفش

Сабру қарору тавба ва ором ме равад

صبر و قرار و توبه و آرام می‌رود

Чун буи вай расад ба хуморон буд чунонк

چون بوی وی رسد به خماران بود چنانک

Он модари раҳим бар айтом ме равад

آن مادر رحیم بر ایتام می‌رود

Имрӯзи хоки ҷуръа май сайр сайр хӯрд

امروز خاک جرعه می سیر سیر خورد

Хўршидўори ҷоми карам ом ме равад

خورشیدوار جام کرم عام می‌رود

Сӯй кушанда ояд кушта чунонк зуд

سوی کشنده آید کشته چنانک زود

Хӯн аз бадан ба шиша ҳҷом ме равад

خون از بدن به شیشه حجام می‌رود

Чун каъба ки равад ба дар хона вале

چون کعبه که رود به در خانه ولی

Ин раҳмати худоӣ ба арҳом ме равад

این رحمت خدای به ارحام می‌رود

То маст нест аз ҳамаи лангон сипас тараст

تا مست نیست از همه لنگان سپس ترست

Дар бихўдӣ ба каъба ба як гом ме равад

در بیخودی به کعبه به یک گام می‌رود

То бохўдсти роз ниҳон дорад аз адаб

تا باخودست راز نهان دارد از ادب

Чун маст шуд чаҳ чора ки худком ме равад

چون مست شد چه چاره که خودکام می‌رود

Хомӯшу ном бода магӯ пеши марди хом

خاموش و نام باده مگو پیش مرد خام

Чун хотираш ба бода бадном ме равад

چون خاطرش به باده بدنام می‌رود

Хониш
ғзл шморҳ 865 — ъндлӣб