Булбули нигар ки ҷониб гулзор ме равад

بلبل نگر که جانب گلزار می‌رود

Гулгунаи байн ки бар рух гулнор ме равад

گلگونه بین که بر رخ گلنار می‌رود

Мива тамом гаштау берун шудаи зи хеш

میوه تمام گشته و بیرون شده ز خویش

Мнсўрўори хуш ба сар дор ме равад

منصوروار خوش به سر دار می‌رود

АшкўФаҳи барги сохтаи наҳри нисори шоҳ

اشکوفه برگ ساخته نهر نثار شاه

Кандар баҳори шоҳ ба эсор ме равад

کاندر بهار شاه به ایثار می‌رود

Он лолае чу роҳиби дили сӯхтаи бадарад

آن لاله‌ای چو راهب دل سوخته بدرد

Дар хӯни дидаи ғарқ ба кҳсор ме равад

در خون دیده غرق به کهسار می‌رود

На моҳ хор кард фиғон дар вафои гул

نه ماه خار کرد فغان در وفای گل

Гули он вафо чу дид сӯй хор ме равад

گل آن وفا چو دید سوی خار می‌رود

Монадаст чашми наргиси ҳайрон ба гирди боғ

ماندست چشم نرگس حیران به گرد باغ

Кин ҷои ҳадиси дида ва дидор ме равад

کاین جا حدیث دیده و دیدار می‌رود

Об ҳаёт гашта равон дар бен дарахт

آب حیات گشته روان در بن درخت

Чун оташӣ ки дар дил аҳрор ме равад

چون آتشی که در دل احرار می‌رود

Ҳар глрхӣ ки буд зи сармои асири хок

هر گلرخی که بود ز سرما اسیر خاک

Бар ишқи гармдор ба бозор ме равад

بر عشق گرمدار به بازار می‌رود

Андари баҳори ваҳии худои дарс ом гуфт

اندر بهار وحی خدا درس عام گفت

Бинвишт боғу мурғ ба такрор ме равад

بنوشت باغ و مرغ به تکرار می‌رود

Ин толибони илм ки таҳсил карда анд

این طالبان علم که تحصیل کرده‌اند

Ҳар як гирифтаи халъат ва идрор ме равад

هر یک گرفته خلعت و ادرار می‌رود

Гӯйӣ баҳор гуфт ки аллоҳ муштарӣаст

گویی بهار گفت که الله مشتریست

Гул ҷндраҳ зада ба харидор ме равад

گل جندره زده به خریدار می‌رود

Гул аз даруни дили дами раҳмон фузун шунид

گل از درون دل دم رحمان فزون شنید

Зӯдтари зи ҷумла бедил ва дастор ме равад

زودتر ز جمله بی‌دل و دستار می‌رود

Дил дар баҳор бинад ҳар шохи ҷуфти ёр

دل در بهار بیند هر شاخ جفت یار

Ёд оварад зи васлу сӯй ёр ме равад

یاد آورد ز وصل و سوی یار می‌رود

эй дили ту муфлисӣу харидори гавҳарӣ

ای دل تو مفلسی و خریدار گوهری

Он ҷои ҳадиси зар ба харвор ме равад

آن جا حدیث زر به خروار می‌رود

Неи неи ҳадиси зар ба харвор кӣ кунанд

نی نی حدیث زر به خروار کی کنند

Кони ҷои ҳадиси ҷон ба анбор ме равад

کان جا حدیث جان به انبار می‌رود

Ин нафас мутмаина хамӯшӣ ғизоӣ ӯст

این نفس مطمئنه خموشی غذای اوست

Венаи нафаси нотиқаи сӯй гуфтор ме равад

وین نفس ناطقه سوی گفتار می‌رود

Хониш
ғзл шморҳ 864 — ъндлӣб