Хайёти рӯзгор ба болои ҳеҷ мард

خیاط روزگار به بالای هیچ مرد

Пероҳанӣ надӯхт ки онро қабо накард

پیراهنی ندوخت که آن را قبا نکرد

Бингар ҳазор гӯли салими андари ин ҷаҳон

بنگر هزار گول سلیم اندر این جهان

Домон зар диҳанд ва харанд аз блиси дард

دامان زر دهند و خرند از بلیس درد

Гулҳои ранги ранг ки пеши ту нақл ҳост

گل‌های رنگ رنگ که پیش تو نقل‌هاست

Ту май хурӣ аз он ва рахт мекунанд зард

تو می خوری از آن و رخت می‌کنند زرد

эй мурдаро канори гирифта ки ҷони ман

ای مرده را کنار گرفته که جان من

Охири канор мурда кунад ҷону ҷисми сард

آخر کنار مرده کند جان و جسم سرد

Худ бо худоӣ кун ки аз ин нақшҳои дев

خو با خدای کن که از این نقش‌های دیو

Хоҳӣ шудан ба вақти аҷал бе муроди фард

خواهی شدن به وقت اجل بی‌مراد فرد

Поҳо макаши дароз бар ин хуши бисоти хок

پاها مکش دراز بر این خوش بساط خاک

Кин бистарӣаст орӣа май тарс аз навард

کاین بستریست عاریه می‌ترس از نورد

МФкни газофаи муҳра дар ин тоси рӯзгор

مفکن گزافه مهره در این طاس روزگار

Парҳез аз он ҳариф ки ҳаст Авестоад нарад

پرهیز از آن حریف که هست اوستاد نرد

Мангар ба гирд тан бингар дар савори рӯҳ

منگر به گرد تن بنگر در سوار روح

Май ҷӯи саворро ба назар дар миёни гирд

می‌جو سوار را به نظر در میان گرد

Рухсорҳо чун гули лобуди зи глшнист

رخسارهای  چون گل لابد ز گلشنیست

Гулзор агар набошад пас аз куҷост вирд

گلزار اگر نباشد پس از کجاست ورد

Себи занах чу дидӣ май дони дарахти себ

سیب زنخ چو دیدی می‌دان درخت سیب

Баҳр намӯна омад ин нест баҳр хӯрд

بهر نمونه آمد این نیست بهر خورد

Ҳиммати баланди дор ки бо ҳиммати хасис

همت بلند دار که با همت خسیس

Човуш подшоҳ баранд туро ки барад

چاوش پادشاه براند تو را که برد

Хомӯш кун зи ҳарфу сухан бе ҳуруфи гӯй

خاموش کن ز حرف و سخن بی‌حروف گوی

Чун нотиқаи млоикаҳ бар сақфи лоҷувард

چون ناطقه ملایکه بر سقف لاجورد