зи ишқи он рухи хуби ту эй усӯли мурод
ز عشق آن رخ خوب تو ای اصول مراد
Ҳар он ки тавба кунад тавбааш қабул мабод
هر آن که توبه کند توبهاش قبول مباد
Ҳазор шукр ва ҳазорон сипоси яздон ро
هزار شکر و هزاران سپاس یزدان را
Ки ишқи ту ба ҷаҳони пару боли бозгшод
که عشق تو به جهان پر و بال بازگشاد
Дар орзӯии сабоҳи ҷамоли ту умрӣ
در آرزوی صباح جمال تو عمری
Ҷаҳони пер ҳаме хонд ҳар саҳари аврод
جهان پیر همیخواند هر سحر اوراد
Бародарӣ бинмудӣ шҳншҳӣ кардӣ
برادری بنمودی شهنشهی کردی
Чаҳ дод монад ки он ҳасану хӯбии ту надод
چه داد ماند که آن حسن و خوبی تو نداد
Шунидаем ки Юсуф нахуфт шаби даҳ сол
شنیدهایم که یوسف نخفت شب ده سال
Бародаронро аз ҳақи бхўости он шаҳи зод
برادران را از حق بخواست آن شه زاد
Ки эй худоӣ агар афвашон кунӣ кардӣ
که ای خدای اگر عفوشان کنی کردی
Вагар на дрФкнми сад фиғон дар ин бунёд
وگر نه درفکنم صد فغان در این بنیاد
Мгир ё раб аз эшон ки бас пушаймонанд
مگیر یا رب از ایشان که بس پشیمانند
Аз он гуноҳ каз эшон ба ногаҳон афтод
از آن گناه کز ایشان به ناگهان افتاد
Ду пои Юсуф омос кард аз шбхиз
دو پای یوسف آماس کرد از شبخیز
Ба дард омад чашмаши зи гиряу фарёд
به درد آمد چشمش ز گریه و فریاد
Ғарив дар малакӯт ва Фариштагон афтод
غریو در ملکوت و فرشتگان افتاد
Ки баҳр лутф Биҷӯшед ва бандҳо бикшод
که بهر لطف بجوشید و بندها بگشاد
Расед чордаҳи халъат ки ҳар чаҳордаҳи тон
رسید چارده خلعت که هر چهارده تان
Паямбаред ва расӯледу сарвари ибод
پیمبرید و رسولید و سرور عباد
Чунин буд шабу рӯзи иҷтиҳоди перон ро
چنین بود شب و روز اجتهاد پیران را
Ки халқро бурҳонанд аз азобу фасод
که خلق را برهانند از عذاب و فساد
Кунанд кор касеро тамому бргзрнд
کنند کار کسی را تمام و برگذرند
Ки ҷуз худоӣ надонад зиҳии Кариму ҷавод
که جز خدای نداند زهی کریم و جواد
Чу Хизри сӯии баҳори аилёс дар хушкӣ
چو خضر سوی بحار ایلیاس در خشکی
Барои гум шудагон мекунанд истимдод
برای گم شدگان میکنند استمداد
Диҳанд ганҷи равон ва баранд ранҷи равон
دهند گنج روان و برند رنج روان
Диҳанд халъати атлас бурун кунанд лбод
دهند خلعت اطلس برون کنند لباد
Басаст боқии инро бигӯямат фардо
بس است باقی این را بگویمت فردا
Шаб ар чаҳ моҳ буд нест безлому савод
شب ار چه ماه بود نیست بیظلام و سواد