Ҳазор ҷони муқаддаси фидоӣ рӯй ту бод

هزار جان مقدس فدای روی تو باد

Ки дар ҷаҳон чу ту хӯбӣ касе надид ва назод

که در جهان چو تو خوبی کسی ندید و نزاد

Ҳазор раҳмати дигари нисори он ошиқ

هزار رحمت دیگر نثار آن عاشق

Ки ӯ ба доми ҳавоӣ чу ту шаҳӣ афтод

که او به دام هوای چو تو شهی افتاد

зи сӯрати ту ҳикоят кунанд ё зи сифат

ز صورت تو حکایت کنند یا ز صفت

Ки ҳар яке зи яке хубтар зиҳии бунёд

که هر یکی ز یکی خوبتر زهی بنیاد

Дилами ҳазор гиреҳ дошт ҳамчуи риштаи саҳар

دلم هزار گره داشت همچو رشته سحر

зи саҳари чашми хушати он ҳама гиреҳ бикшод

ز سحر چشم خوشت آن همه گره بگشاد

Блндбини з ту гаштаст ҳар ду дидаи ишқ

بلندبین ز تو گشتست هر دو دیده عشق

Бибин ту қӯти шогирду ҳикмати устод

ببین تو قوت شاگرد و حکمت استاد

Нишастаем дилу ишқу колбуди пешат

نشسته‌ایم دل و عشق و کالبد پیشت

Яке хароб ва яке маст ваон дигар дилшод

یکی خراب و یکی مست وان دگر دلشاد

Ба ҳукм тест бигарёнӣу бихандоне

به حکم تست بگریانی و بخندانی

Ҳама чу шох дарахтему ишқи ту чун бод

همه چو شاخ درختیم و عشق تو چون باد

Ба боди ишқ ту зардем ҳам бидон сабзем

به باد عشق تو زردیم هم بدان سبزیم

Ту рости ҷумлаи вилояти ту рости ҷумлаи мурод

تو راست جمله ولایت تو راست جمله مراد

Кулӯху санг чаҳ донад баҳорро чаҳ асар

کلوخ و سنگ چه داند بهار را چه اثر

Баҳорро з чаман прессу сунбулу шамшод

بهار را ز چمن پرس و سنبل و شمشاد

Дарахтро зи буруни сӯй бод гирданд

درخت را ز برون سوی باد گرداند

Дарахти дилро бод андарунаст яъне ёд

درخت دل را باد اندرونست یعنی یاد

Ба зери сояи зулфати дилам чаҳ хуши хуфтаи сет

به زیر سایه زلفت دلم چه خوش خفته‌ست

Харобу масту латифу хушу кашу озод

خراب و مست و لطیف و خوش و کش و آزاد

Чу ғайрати ту диламро зи хоби бҷҳонид

چو غیرت تو دلم را ز خواب بجهانید

Хумори хезаду фарёди дрдҳди фарёд

خمار خیزد و فریاد دردهد فریاد

Вале чу маст кунӣ мари марои ғалати гирдам

ولی چو مست کنی مر مرا غلط گردم

Гумон барам ки амирам чаро шавам мнқод

گمان برم که امیرم چرا شوم منقاد

Ба вақти дарди бигӯеми к-эии туу ҳамаи ту

به وقت درد بگوییم کای تو و همه تو

Чу дард рафт ҳиҷобии миён мо биниҳод

چو درد رفت حجابی میان ما بنهاد

Дар он замон ки кунад ақли оқибати бинӣ

در آن زمان که کند عقل عاقبت بینی

Нидои з ишқ барояд ки ҳарчи бодои бод

ندا ز عشق برآید که هرچ بادا باد

Хониш
ғзл шморҳ 928 — ъндлӣб