Мҳо ба дил назарӣ кун ки дили туро дорад

مها به دل نظری کن که دل تو را دارد

Ба рӯзу шаб ба муроотат иқтизо дорад

به روز و شب به مراعاتت اقتضا دارد

зи шодӣу зи фараҳ дар ҷаҳон наме гунҷад

ز شادی و ز فرح در جهان نمی‌گنجد

Дилӣ ки чун ту длороми хуш лақо дорад

دلی که چون تو دلارام خوش لقا دارد

зи офтоби ту онро ки пушт гарм шавад

ز آفتاب تو آن را که پشت گرم شود

Чаро далер набошад ҳазар чаро дорад

چرا دلیر نباشد حذر چرا دارد

зи баҳр шодӣ туаст ар дилам ғамӣ дорад

ز بهر شادی توست ار دلم غمی دارد

зи даст ва кӣса туаст ар кафам сахо дорад

ز دست و کیسه توست ار کفم سخا دارد

Хаёли хуби ту чун ваҳшёни зи ман брмд

خیال خوب تو چون وحشیان ز من برمد

Ки сӯратӣаст тани бандаи даст ва по дорад

که صورتیست تن بنده دست و پا دارد

Маро ва сад чу марои он хаёл бе сӯрат

مرا و صد چو مرا آن خیال بی‌صورت

зи нақш сайр кунад ошиқ фано дорад

ز نقش سیر کند عاشق فنا دارد

Бараҳнаи халъати хуршеди пӯшад ва гуяд

برهنه خلعت خورشید پوشد و گوید

Хунак касе ки зи зарбафт ӯ қабо дорад

خنک کسی که ز زربفت او قبا دارد

Танӣ ки тобиши хуршеди ҷон бар ӯ ояд

تنی که تابش خورشید جان بر او آید

Гумон мабар ки сари соя ҳумо дорад

گمان مبر که سر سایه هما دارد

Бдонки Мӯсои фиръавни каш дар ин шаҳраст

بدانک موسی فرعون کش در این شهرست

Асоашро ту набинӣ вале Асо дорад

عصاش را تو نبینی ولی عصا دارد

Ҳаме расад ба Аннанҳои осмони дасташ

همی‌رسد به عنان‌های آسمان دستش

Ки асбъи дил ӯ хотам вафо дорад

که اصبع دل او خاتم وفا دارد

Ғамаш ҷафо накунад вар кунад ҳалолаши бод

غمش جفا نکند ور کند حلالش باد

Ба ҳар чаҳ об кунад ташнаи сад ризо дорад

به هر چه آب کند تشنه صد رضا دارد

Фузун аз он набӯд каш кашад ба истисқо

فزون از آن نبود کش کشد به استسقا

Дар он замони дилу ҷони ошиқ саққо дорад

در آن زمان دل و جان عاشق سقا دارد

Агар сабо шаканд як ду шохи андари боғ

اگر صبا شکند یک دو شاخ اندر باغ

На ҳар чаҳ дорад он боғ аз сабо дорад

نه هر چه دارد آن باغ از صبا دارد

Шароби ишқ чу хӯрдӣ шинави салои кабоб

شراب عشق چو خوردی شنو صلای کباب

зи мқблӣ ки дилаши доғ анбиё дорад

ز مقبلی که دلش داغ انبیا دارد

Замин бибаста даҳони тосаи ма ки ме донад

زمین ببسته دهان تاسه مه که می‌داند

Ки ҳар замин ба дарун дар ниҳон чаҳ ҳо дорад

که هر زمین به درون در نهان چه‌ها دارد

Баҳор ки бинмоед замини нешикарат

بهار که بنماید زمین نیشکرت

Аз он замин ба даруни моаш ва лӯбиё дорад

از آن زمین به درون ماش و لوبیا دارد

Чаро чу доли дуо дар дуо наме хамад

چرا چو دال دعا در دعا نمی‌خمد

Касе ки аз карамаши қибла дуо дорад

کسی که از کرمش قبله دعا دارد

Чу пушт кард ба хуршед ӯ намозӣ нест

چو پشت کرد به خورشید او نمازی نیست

Аз онки сояи худ пеш ва муқтадо дорад

از آنک سایه خود پیش و مقتدا دارد

Хамӯш кун хабари ман самт наҷо бишинав

خموش کن خبر من صمت نجا بشنو

Агар рақиби сухани ҷӯии мо раво дорад

اگر رقیب سخن جوی ما روا دارد