Мҳо ба дил назарӣ кун ки дили туро дорад

مها به دل نظری کن که دل تو را دارد

Ки рӯзу шаб ба муроотат иқтизо дорад

که روز و شب به مراعاتت اقتضا دارد

зи шодӣу зи фараҳ дар ҷаҳон наме гунҷад

ز شادی و ز فرح در جهان نمی‌گنجد

Ки чун ту ёри длороми хуш лақо дорад

که چون تو یار دلارام خوش لقا دارد

Ҳаме расад ба гиребони осмони дасташ

همی‌رسد به گریبان آسمان دستش

Ки ӯ чу сояи зи моҳи ту муқтадо дорад

که او چو سایه ز ماه تو مقتدا دارد

Ба офтоби ту онро ки пушт гарм шавад

به آفتاب تو آن را که پشت گرم شود

Чаро далер набошад ҳазар чаро дорад

چرا دلیر نباشد حذر چرا دارد

Чаро ба панҷаи камаргоҳи кӯҳро накушуд

چرا به پنجه کمرگاه کوه را نکشد

Касе ки зи атласи ишқи хушат қабо дорад

کسی که ز اطلس عشق خوشت قبا دارد

Ту худ ҷафо накунӣ вар кунӣ ҷафо бар дил

تو خود جفا نکنی ور کنی جفا بر دل

Бикун бикун ки ба кирдори ту ризо дорад

بکن بکن که به کردار تو رضا دارد

Чаро набошад розӣ бидон ҷафои латиф

چرا نباشد راضی بدان جفای لطیف

Ки ӯ таровати обу дам сабо дорад

که او طراوت آب و دم صبا دارد

Дар оташи ғами ту ҳамчуи авди ъторист

در آتش غم تو همچو عود عطاریست

Дили шариф ки ӯ доғ анбиё дорад

دل شریف که او داغ انبیا دارد

Хамаши хамаш ки сухани офарини маънии бахш

خمش خمش که سخن آفرین معنی بخش

Бурун гуфт суханҳои ҷон Фзо дорад

برون گفت سخن‌های جان فزا دارد