Кадоми лаб ки аз ӯ буи ҷон наме ояд
کدام لب که از او بوی جان نمیآید
Кадоми дил ки дар ӯ он нишон наме ояд
کدام دل که در او آن نشان نمیآید
Мисоли уштур ҳар заррае чаҳ ме хоед
مثال اشتر هر ذرهای چه میخاید
Агар нўолаҳ аз он шуҳра хон наме ояд
اگر نواله از آن شهره خوان نمیآید
Сегон тамаъи чапу рост аз чаҳ май пўинд
سگان طمع چپ و راست از چه میپویند
Чу буии қалия аз он дигдон наме ояд
چو بوی قلیه از آن دیگدان نمیآید
Чарост панҷаи шерон чу барги гули ларзон
چراست پنجه شیران چو برگ گل لرزان
Агар зи ғайб ба дилҳо синон наме ояд
اگر ز غیب به دلها سنان نمیآید
Ҳазор баррау гург аз чаҳ рӯй ҳам алафанд
هزار بره و گرگ از چه روی هم علفند
Ба ҷон чу ҳайбату бонг шубон наме ояд
به جان چو هیبت و بانگ شبان نمیآید
Буруни гӯши ду сад наъраи ҷони ҳамеи шунӯд
برون گوش دو صد نعره جان همیشنود
Ту ҳуши дори чунингар чунон наме ояд
تو هوش دار چنین گر چنان نمیآید
Дар ин ҷаҳони куҳани ҷони нав чаро равед
در این جهان کهن جان نو چرا روید
Чу ҳар дамии мададӣ зон ҷаҳон наме ояд
چو هر دمی مددی زان جهان نمیآید
Ба дасти хеши ту дар чашм мефишонӣ хок
به دست خویش تو در چشم میفشانی خاک
На он ки сӯрати нави нав аён наме ояд
نه آن که صورت نو نو عیان نمیآید
Шикастаи қарни нигари сад ҳазор зулқарнайн
شکسته قرن نگر صد هزار ذوالقرنین
Қарин басӣаст ки соҳиб қирон наме ояд
قرین بسیست که صاحب قران نمیآید
Даҳону даст ба оби вафо кӣ ме шавед
دهان و دست به آب وفا کی میشوید
Ки дами дамаш май ҷон дар даҳон наме ояд
که دم دمش می جان در دهان نمیآید
Ду се қадам ба сӯии боғи ишқ кас наниҳод
دو سه قدم به سوی باغ عشق کس ننهاد
Ки сад саломаш аз он боғбон наме ояд
که صد سلامش از آن باغبان نمیآید
Варои ишқи ҳазорон ҳазор айвон ҳаст
ورای عشق هزاران هزار ایوان هست
зи иззату азимат дар гумон наме ояд
ز عزت و عظمت در گمان نمیآید
Ба ҳар дамии зи дарунати ситорае тобад
به هر دمی ز درونت ستارهای تابد
Ки ҳин магӯ косрии з осмон наме ояд
که هین مگو کاثری ز آسمان نمیآید
Даҳон бабанду даҳон офарин кунад шарҳаш
دهان ببند و دهان آفرین کند شرحش
Ба сӯратӣ ки туро дар забон наме ояд
به صورتی که تو را در زبان نمیآید