Дӯсти ҳамон ба ки балокаш буд

دوست همان به که بلاکش بود

Авди ҳамон ба ки дар оташ буд

عود همان به که در آتش بود

Ҷом ҷафо бошад дшўорхўор

جام جفا باشد دشوارخوار

Чун зи кафи дӯст буд хуш буд

چون ز کف دوست بود خوش بود

Заҳр бануш аз қадаҳии кони қадаҳ

زهر بنوش از قدحی کان قدح

Аз караму лутфи мунаққаш буд

از کرم و لطف منقش بود

Ишқ халиласт дро дар миён

عشق خلیلست درآ در میان

Ғам махӯр ар зери ту оташ буд

غم مخور ار زیر تو آتش بود

Сард шавад оташи пеши халил

سرد شود آتش پیش خلیل

Беду гулу сунбулаи каш буд

بید و گل و سنبله کش بود

Дар хами чавгонаши яке гӯии шӯ

در خم چوگانش یکی گوی شو

То ки фалаки зери ту мФрш буд

تا که فلک زیر تو مفرش بود

Рақси кунони гӯй агар чаҳ зи захм

رقص کنان گوی اگر چه ز زخم

Дар ғам ва дар кӯбу кашокаш буд

در غم و در کوب و کشاکش بود

Собиқи майдон буд ӯ лоҷарам

سابق میدان بود او لاجرم

Қибла ҳар Форси ма вааш буд

قبله هر فارس مه وش بود

Чунк тарошида шудаи сет ӯ тамом

چونک تراشیده شده‌ست او تمام

Раст аз он ғам ки тарошаш буд

رست از آن غم که تراشش بود

Ҳар кӣ мушавваш буд ӯ эминаст

هر کی مشوش بود او ایمنست

Гар ду ҷаҳони ҷумлаи мушавваш буд

گر دو جهان جمله مشوش بود

Муфаххари табризи туро шамси дайн

مفخر تبریز تو را شمس دین

Шарқ на дар панҷ ва на дар шаш буд

شرق نه در پنج و نه در شش بود

Хониш
ғзл шморҳ 994 — ъндлӣб