Перҳани Юсуф ва бӯ ме расад

پیرهن یوسف و بو می‌رسد

Дар паии ин ҳар ду худ ӯ ме расад

در پی این هر دو خود او می‌رسد

Буи май лаъл бишорат диҳад

بوی می لعل بشارت دهد

Каз паии ман ҷом ва каду ме расад

کز پی من جام و کدو می‌رسد

Нафаси аноолҳқи ту Мансури гашт

نفس اناالحق تو منصور گشت

Нури ҳақаши тӯй ба ту ме расад

نور حقش توی به تو می‌رسد

Нест зиёни ҳеҷ зи санги об ро

نیست زیان هیچ ز سنگ آب را

Санги балоҳо ба сабу ме расад

سنگ بلاها به سبو می‌رسد

Об ҳаётаст варои замир

آب حیاتست ورای ضمیر

Ҷӯй бикун коб ба ҷӯ ме расад

جوی بکن کآب به جو می‌رسد

Об бизан бар ҳасади оташин

آب بزن بر حسد آتشین

Бод дар ин хок аз ӯ ме расад

باد در این خاک از او می‌رسد

Ишқу хиради хона дарун ҷангӣанд

عشق و خرد خانه درون جنگیند

Арбада ҳар лаҳза ба кӯ ме расад

عربده هر لحظه به کو می‌رسد

Ҳар чаҳ диҳад ошиқ аз рахту бахт

هر چه دهد عاشق از رخت و بخت

Оқибати он ҷумла бадв ме расад

عاقبت آن جمله بدو می‌رسد

Гарчи басии баради зи шавҳари арӯс

گرچه بسی برد ز شوهر عروس

ӯу ҷҳозш на ба шӯ ме расад

او و جهازش نه به شو می‌رسد

Моидаҳ эй хостӣ аз осмон

مایده‌ای خواستی از آسمان

Хези зи худ даст башу ме расад

خیز ز خود دست بشو می‌رسد

Муждаи даҳ эй ишқ ки аз шамси дайн

مژده ده ای عشق که از شمس دین

Аз табризи оят нав ме расад

از تبریز آیت نو می‌رسد

Хониш
ғзл шморҳ 997 — ъндлӣб