Қассобии сӯии гӯлии гӯшти андохт

قصابی سوی گولی گوشت انداخت

Чу дидаш зафти гӯшти гови пиндошт

چو دیدش زفت گوشت گاو پنداشت

Яке рон дигар сӯии ваии афканд

یکی ران دگر سوی وی افکند

Бигуфто гови мурдаи сети ин зиҳии ганд

بگفتا «گاو مرده‌ست این زهی گند»

Худо бахшед онч асбоб комаст

خدا بخشید آنچ اسباب کام‌ست

Ту гуфтӣ чист ин ? худ дод омаст

تو گفتی «چیست این؟» خود داد عام‌ست

Кунун шуд оми кон бо ту бпиўст

کنون شد عام کان با تو بپیوست

Наҷис шуд чунк дар кардӣ дарави даст

نجس شد چونک در کردی درو دست

Насозад гӯлро бухлу саховат

نسازد گول را بخل و سخاوت

Ки гардад ҳар дӯши мояи адоват

که گردد هر دوش مایهٔ عداوت

Гурез аз гӯли андари суру мотам

گریز از گول اندر سور و ماتم

Чу исо эй падари валлоҳи аълам

چو عیسی ای پدر والله اعلم