эй чашми биёи домани худ дар хӯни каш

ای چشم بیا دامن خود در خون کش

Вай рӯҳ бирав қумош бар гардуни каш

وی روح برو قماش بر گردون کش

Бар лаъли лабат ҳар онкии ангушти ниҳод

بر لعل لبت هر آنکه انگشت نهاد

Мандяшу забонаш аз қафои беруни каш

مندیش و زبانش از قفا بیرون کش