Он хоҷа ки бор ӯ ҳамаи қанд тар аст

آن خواجه که بار او همه قند تر است

Аз мастии худ зи қанди худ бихбр аст

از مستی خود ز قند خود بیخبر است

Гуфтам ки азин шукр насибам надиҳӣ

گفتم که ازین شکر نصیبم ندهی

Не гуфт надонист ки он нешикар аст

نی گفت ندانست که آن نیشکر است