Он дам ки маро бигард ту давронаст

آن دم که مرا بگرد تو دورانست

Соқӣу шаробу қадаҳу давр , онаст

ساقی و شراب و قدح و دور، آنست

Вондм ки туро таҷаллӣ эҳсонаст

واندم که ترا تجلی احسانست

Ҷон дар ҳайрат чу Мӯсо умронаст

جان در حیرت چو موسی عمرانست

Хониш
рбоъӣ шморҳ 129 — бҳноз шквҳӣ