Он шаб ки туро ба хоб байнам пайдост

آن شب که ترا به خواب بینم پیداست

Чун рӯз шавад чу рӯзи дили прғўғост

چون روز شود چو روز دل پرغوغاست

Он пел ки дӯши хоб ҳндстон дид

آن پیل که دوش خواب هندستان دید

Аз банд биҷусту пои он пели крост

از بند بجست و پای آن پیل کراست

Хониш
рбоъӣ шморҳ 137 — бҳноз шквҳӣ